e-library

Εβδομαδιαία Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Ιδεών

Το εβδομαδιαίο ενημερωτικό δελτίο e-library αναρτάται στη σελίδα της Ένωσης Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στο facebook. Μπορείτε εδώ να κάνετε like ώστε να βλέπετε τις τρέχουσες δημοσιεύσεις και να ενημερώσετε τους φίλους σας. Συντονισμός: Περικλής Βασιλόπουλος.

Εισαγωγικός σχολιασμός

Περικλής Βασιλόπουλος: Generation Z Summit: Προς τα πού;

Generation Z Summit - Παρακολουθώ δημοσιογραφικά κατά μέσο όρο 50 εκδηλώσεις  τα τελευταία χρόνια και αυτή η ημερίδα με 30 ομιλητές είχε τουλάχιστον δύο μοναδικότητες.  α) Η μέση ηλικία τον Ομιλητών κατ’ εκτίμηση ήταν 28-30 ετών και του ακροατηρίου πιο κάτω στα 25-27 και ήταν μάλιστα περίπου 250 συμμετέχοντες. Αυτό είναι σπανιότατο. Πιστέψτε με στις άλλες εκδηλώσεις/ Ημερίδες εν Αθήναις ο μέσος όρος ηλικίας εισηγητών είναι 55-70 και ακροατών 50-75 σε αριθμό max 150-200 άτομα σέ εξαιρετικές περιπτώσεις (ελάχιστες έχουν παραπάνω). β)Οι συζητήσεις αφορούσαν άμεσα τίς συνθήκες ζωής  του ακροατηρίου. Όχι όλων των νέων γενικά, του ακροατηρίου. Κι’ αυτό σπάνιο .Επιτυχής στόχευση. Επί του περιεχομένου τώρα. Κρατάω την λιτά εξαιρετική ανάλυση τής Σοφίας Στεργίου, Strategist που είπε ότι στην καρδιά της Generation Z(18-30 ετών)  υπάρχουν δύο μεγάλες αντιφάσεις .Πρώτον είναι προσωπικά προοδευτικοί και κοινωνικά σχετικά συντηρητικοί. Δεύτερον είναι προσωπικά αισιόδοξοι και συλλογικά απαισιόδοξοι. Γενικά προβάλλουν την έννοια της Δικαιοσύνης παντού  και πάντα με συγκεκριμένο τρόπο (αυτό θα θα μπορούσε να θυμίζει Zohran Mandani σ.σ). Στο πάνελ που συντόνιζε ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος αναλύθηκαν οι απόψεις περί εργασίας και νέας επιχειρηματικότητας της γενιάς Ζ με  χρήσιμες πρακτικές προτάσεις. Η τρίτη μοναδικότητα είναι ότι η γενιά αυτή αφορά άμεσα το μέλλον της χώρας και περιμένω ελπίζοντας ότι σύντομα θα μπει στον Δημόσιο χώρο και η επερχόμενη υπο-γενιά 18-25… Ήταν μια νέου τύπου εκδήλωση που ανοίγει δρόμους για επιπλέον νεωτερισμούς. Η αρχική ιδέα ανήκει στην οργάνωση WeFor που κάθε χρόνο διαλέγει μια κεντρική θεματική… Στο συνέδριο οι περισσότεροι μιλούσαν για content marketing, AI , Digital Life αλλά η καινοτομία είναι πολύχρωμη και η Ελληνική Περιφέρεια δικαιούται αυτά που ξεχνά το Υπερσυγκεντρωτικό Κράτος στην Πρωτεύουσα. Στο κλείσιμο της Ημερίδας τραγούδησε η Danai Dede, singer με μια φωνή που αγκάλιαζε δημιουργικά ένα από τα ωραιότερα Μουσεία τής Αθήνας. Δείτε εδώ και επίσης εδώ το πλήρες κείμενο. 

**************************************************************************************************************

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου του Τάσου Γιαννίτση «Ελλάδα 1953-2024. Χρόνος και πολιτική οικονομία»

Είχα πει πριν από κάνα μήνα ότι η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη. Όχι γιατί δεν έχει κυβέρνηση. Κυβέρνηση έχει, νόμιμη, συνταγματική, με επαρκή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Οι δημοσκοπήσεις δεν προοιωνίζονται μια εύκολη λύση μετά τις πρώτες εκλογές ή τις δεύτερες. Δεν ξέρω τι θα γίνει, όποτε γίνουν οι εκλογές. Πρέπει να σκεφτούμε αν μπορεί το πολιτικό σύστημα να αναδείξει κυβερνήσεις συνεργασίας και να λειτουργήσει με τον τρόπο αυτό, αλλά δεν μένω στο πολιτικό σύστημα και στη θεσμική αντιμετώπιση. Το θέμα είναι αν κοινωνία έχει διάθεση να καταστεί διακυβερνήσιμη. Αν μπορεί να διασφαλίσει την εσωτερική της συναίνεση, τους όρους της συμπεριληπτικότητας και της συνύπαρξής της. Και αν η αγορά, ο κόσμος του επιχειρείν, μπορεί να βοηθήσει. Αν οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να βοηθήσουν. Αν το έθνος μπορεί να αναπτύξει τις θεμελιώδεις συναινέσεις που απαιτούνται μέσα στη διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας... Λοιπόν, ο πολυετής δημοσιονομικός προγραμματισμός παρουσιάστηκε από τον υπουργό και τον υφυπουργό Οικονομικών, εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο και υπερβαίνει τον εκλογικό ορίζοντα της χώρας. Το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε έναν προγραμματισμό, ο οποίος φτάνει μέχρι το 2029... Πρέπει να συζητήσουμε, πλέον, με άλλους όρους.  Πιστεύω, λοιπόν, για να πω μια φράση και να τελειώνω, πως πρέπει να επανέλθω  στη διατύπωση ότι η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη και αυτό πιστοποιείται και από το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό προγραμματισμό που ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο. Διότι αυτό δεν επιτρέπει τη χώρα να νιώθει ασφαλής και βιώσιμη.  Εντός των σημερινών συνθηκών και της πρόγνωσης της παγκόσμιας που κάνουν όλοι δια γυμνού οφθαλμού. Δείτε εδώ την πλήρη ομιλία και εδώ το σχετικό βίντεο. 

Για το βιβλίο «Ιθάκη» του Αλέξη Tσίπρα

Γεράσιμος Μοσχονάς: Ο πόλεμος της μνήμης και οι οιωνοί 

Οι πολιτικοί ως συγγραφείς βιβλίων ανήκουν στην κατηγορία συγγραφέων «που δεν τα λένε όλα». Λένε λιγότερα από αυτά που γνωρίζουν και λιγότερα από αυτά που θα επιθυμούσαν να πουν. Και συνήθως τείνουν να ωραιοποιούν τον δικό τους ρόλο, ιδιαιτέρως αν επιθυμούν να επιστρέψουν στο κέντρο της σκηνής. Τα προηγούμενα όμως είναι η μισή αλήθεια... Η Ιθάκη, συνεπώς, είναι χρήσιμη γιατί επανατοποθετεί τα τραύματα του 2015, τα «ευρώ ή δραχμή», τις ματαιώσεις και τους μεγάλους φόβους εκείνης της εποχής στο πλαίσιο, το διαφορετικό πλαίσιο, της σημερινής συγκυρίας. Εάν διαβαστεί με ευρύ πνεύμα –χωρίς όμως ο αναγνώστης να παραβλέψει ούτε στιγμή τον στόχο του Τσίπρα να προσδιορίσει ο ίδιος τη θέση του στην ιστορική μνήμη, αλλά και να επιστρέψει στο κέντρο της σκηνής– τότε αποτελεί συμβολή, ανεξαρτήτως της ποιότητάς της (που δεν είναι αντικείμενο αυτών των γραμμών), στον δημόσιο διάλογο και στο δημόσιο συμφέρον... Το βιβλίο μάλλον δεν θα παίξει μεγάλο ρόλο στη δυναμική του νέου κόμματος Τσίπρα, εφόσον αυτό ιδρυθεί. Όσες και όσοι κάνουν σήμερα εκτιμήσεις για τη μελλοντική επιρροή του, ας μην ψάχνουν ούτε στο 2015, ούτε εντός της Ιθάκης, ούτε στα πενιχρά δεδομένα των δημοσκοπήσεων. Ας κοιτάξουν καλύτερα τα λάθη και τις ανεπάρκειες του Αλέξη Τσίπρα της περιόδου 2019-2023. Αυτά ακριβώς τα λάθη, και η αυτοκτονία στην αντιπολίτευση, δεν έχουν επαρκώς κατανοηθεί από τον συγγραφέα, όπως δείχνει το κεφάλαιο 9. Θα κοίταζα λίγο περισσότερο αυτό το κεφάλαιο για να κάνω προβλέψεις. Όχι τις δημοσκοπήσεις για κόμμα που δεν υπάρχει, ούτε το 2012 ή το 2015. Δείτε εδώ το άρθρο ("Καθημερινή", 1/12).

Αχιλλέας Χεκίμογλου: Δεν είναι αποκλειστικός υπεύθυνος ο κ. Τσίπρας για τα δεινά που πέρασε η χώρα  -  τα επιδείνωσε όμως κατά την περίοδο της μαθητείας του

Δεν μπορώ να κρίνω ένα βιβλίο που δεν έχω διαβάσει. Μπορεί να είναι καλό, μπορεί και όχι. Τα βιβλία δεν κρίνονται από τις προθέσεις ή την προδιάθεσή μας. Και απαιτούν ένα "ταξίδι" στις σελίδες τους προκειμένου να έχει κανείς άποψη γι' αυτά. Αυτό όμως που μπορώ να κρίνω, είναι ότι εάν στόχος της επιχείρησης του πολιτικού rebranding του κ. Τσίπρα είναι η πολιτική αναβάπτισή του δια της συγγραφής, είναι προφανές ότι η προσπάθεια αποτυγχάνει παταγωδώς ("η προσπάθεια ναυάγησε εντός του λιμένος" που είχε πει κι ένας άλλος πρωθυπουργός, ο γέρος Παπανδρέου). Και αποτυγχάνει διότι στρέφει την συζήτηση εκ νέου στα πεπραγμένα της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα, η οποία έχει κριθεί προ πολλού από τον λαό - την έστειλε στο σπίτι της το 2019... Δεν είναι αποκλειστικός υπεύθυνος ο κ. Τσίπρας για τα δεινά που πέρασε η χώρα  -  τα επιδείνωσε όμως κατά την περίοδο της μαθητείας του, αν και προσπάθησε στη συνέχεια να τα συμμαζέψει κι εν μέρει τα κατάφερε. Το να έρχεται σήμερα και να παραδέχεται ότι υπουργοί της κυβέρνησης που αυτός σχημάτισε, ήταν τελικώς πράγματι νούμερα, είναι ωστόσο επιβαρυντικό για τον ίδιο. Γιατί αυτός τους τοποθέτησε και τους διατήρησε εκεί έως την ύστατη στιγμή.  Ίσως να είναι και κάποιου είδους συγγνώμης όλο αυτό. Έχει η ελληνική αριστερά έναν πολύ ιδιαίτερο και παράδοξο τρόπο διαχρονικά να απολογείται για τα λάθη της. Δείτε εδώ περισσότερα.

Σπύρος Χατήρας: Αυτή η «Ιθάκη» δεν είναι ο προορισμός, αλλά άλλη μια στάση στο ταξίδι…

Καταλαβαίνω γιατί λέει ο κ. Τσίπρας όσα λέει σήμερα, για το χθες (του). Καταλαβαίνω επίσης την κριτική του απέναντι στην σημερινή κυβέρνηση της συντηρητικής δεξιάς: είναι αυτονόητη. Αυτά όμως που λέει για τους ως χθες συνεργάτες του (Κωνσταντοπούλου, Βαρουφάκη, Παππά, Πολάκη, Λαφαζάνη, Καμμένο, κλπ) δεν είναι καθόλου το αυτονόητο. Σε τελική ανάλυση δικές του επιλογές υπήρξαν, άρα η κριτική αντανακλά αμέσως (και) στον ίδιο. Όμως δικαιώνουν όλα αυτά όλους εμάς που λέγαμε τότε, σχεδόν όλα αυτά που λέει ο κ. Τσίπρας με καθυστέρηση 10 χρόνων... Μένει να φανεί και σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από το τι θα μας δώσει ο Αλέξης Τσίπρας μετά την "Ιθάκη". "Έτσι σοφός που έγινε, με τόση πείρα ήδη θα το κατάλαβε οι Ιθάκες τι σημαίνουν." Σημαίνει ότι δεν αρκούν. Δεν αρκούν καθόλου. Η Ιθάκη ήταν συνθήκη αναγκαία, αλλά δεν είναι (καθόλου) συνθήκη ικανή. Αυτή η Ιθάκη δεν είναι ο προορισμός, αλλά άλλη μια στάση στο ταξίδι. Όλα θα φανούν μετά την Ιθάκη. Να πω κάτι τελευταίο: Αν ήμουν υποχρεωμένος να διαλέξω ανάμεσα στους δυο Τσίπρες (ευτυχώς δεν είμαι), τότε με χέρια και με πόδια θα διάλεγα τον δεύτερο Τσίπρα. Ξεκάθαρα, και δίχως μισόλογα. Αναρωτιέμαι όμως: αυτοί που λάτρεψαν τον Τσιπρα-1, κατανοούν ότι δεν μπορούν να χειροκροτούν και τον Τσιπρα-2; Κατανοούν ότι ούτε καν ο Τσίρας-2 , δεν θέλει να θυμάται τον Τσιπρα-1 και ότι θέλει να ξεμπερδεύει με αυτόν "τον παλιό"; Δείτε εδώ περισσότερα.

Αντώνης Παπαγιαννίδης: Μπορεί να υπάρξει καταλλαγή στις εντάσεις του νομικού κόσμου;

Έτσι όμως που διαμορφώνεται τον τελευταίο καιρό το πλέγμα σχέσεων στον νομικό κόσμο της χώρας, έτσι που προκύπτει η επιδραστικότητά του στον συνολικό δημόσιο βίο, θα άξιζε να ηχήσει ένα καμπανάκι – αν μη καμπάνια μεγάλη… – για την ανάγκη να πέσουν οι τόνοι αντιθέσεων και αντεγκλήσεων που εντείνονται... Εκεί, ζητήματα πρακτικά όπως η συνόδευση των πρωτοβουλιών επιτάχυνσης απονομής της δικαιοσύνης με ρυθμίσεις που να μην θέτουν σε αμφιβολία το εύρος της άσκησης του δικηγορικού έργου – όπως ο περιορισμός της έκτασης των δικογράφων, ή πάλιν του χρόνου αγόρευσης στα Πολιτικά Τμήματα του Α.Π. ή στο ΣτΕ – δημιουργούν ήδη κλίμα... Ασφαλώς θα ήταν κολοβή αυτή η σάρωση του φαινομένου έντασης που ανεβαίνει στον νομικό κόσμο (με ό,τι αυτό προοιωνίζεται ως συνέχεια για τον δημόσιο βίο) αν δεν γινόταν αναφορά και στο ύφος που υιοθετείται από την πολιτική τάξη οσάκις «τα νομικά» έρχονται στο προσκήνιο. Καθώς δε στην τωρινή φάση διακυβέρνησης η νομοθετική επέμβαση συνδυάζεται και με  υψηλών τόνων δημόσιο τόνο… ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης παραδέχθηκε ευθέως ότι «η ένταση περί την Δικαιοσύνη κάνει πολύ μεγάλο κακό» – αξίζει να διερωτηθεί κανείς κατά πόσον, ας πούμε τώρα στο μεσοδιάστημα μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου των επιλογών στους Δικηγορικούς Συλλόγους, θα μπορούσε να πρυτανεύσει κάτι σαν εκείνο που ο Βαγγέλης Βενιζέλος (μιας και μ’ αυτόν ανοίξαμε αυτό το σημείωμα) θα αποκαλούσε «πνεύμα καταλλαγής». Δείτε εδώ το άρθρο (daily.nb.org, 1/12).

Απόστολος Παπατόλιας – Κώστας Παπαδημητρίου: Κανείς δεν παρακολουθεί στην Ελλάδα την εφαρμογή των Νόμων

«Το πρώτο μεγάλο νομοθέτημα της σημερινής κυβέρνησης ήταν ο ν.4622/2019 για το Επιτελικό Κράτος, που ρύθμισε μεταξύ άλλων και τα θέματα της Καλής Νομοθέτησης, που είχαν πρωτοεισαχθεί με τον ν.4048/2012. Στο νομοθέτημα του 2012 οι αρχές της καλής νομοθέτησης συνδέονταν για πρώτη φορά με την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εφαρμογής των νόμων, Στο άρθρο 9 οριζόταν: «Μετά την πάροδο τριών ετών και πάντως πριν από την παρέλευση πενταετίας από τη θέση του νόμου σε ισχύ, αξιολογείται η ρύθμιση με βάση τα δεδομένα που ανακύπτουν από την εφαρμογή της. Κατά την αξιολόγηση αποτιμώνται το κόστος που απαίτησε η εφαρμογή της ρύθμισης, οι επιπτώσεις ή παρεπόμενες συνέπειες που προέκυψαν από αυτήν, το όφελος και τα εν γένει θετικά αποτελέσματα που προήλθαν από την εφαρμογή της, καθώς και τα πορίσματα της νομολογίας»... Εν ολίγοις, η ανάθεση της αξιολόγησης της εφαρμογής των νόμων σε κυβερνητικούς φορείς και όχι σε ανεξάρτητα όργανα, η δράση των οποίων θα μπορούσε να «αποπολιτικοποιήσει» τις εκτιμήσεις, ευθύνεται κατά βάση για την αδρανοποίηση της όλης διαδικασίας. Ακόμη και το γεγονός ότι δεν δημοσιεύεται το εγχειρίδιο για την αξιολόγηση της εφαρμογής, φανερώνει τη στάση των πολιτικών ηγεσιών να καθυστερήσουν όσο μπορούν την εφαρμογή μηχανισμών ικανών να διαταράξουν υφιστάμενες ισορροπίες. Ο θεσμικός ορθολογισμός υποχωρεί έναντι της κομματικής ιδιοτέλειας και οι ανεξάρτητοι φορείς προβάλλουν, για άλλη μια φορά, ως ultimum remedium στις αδυναμίες του εγχώριου πολιτικού συστήματος». Δείτε εδώ το άρθρο ("Νέα", 19/11).

Θοδωρής Χονδρόγιαννος: «Η δημοσιογραφία δεν είναι μαντρόσκυλο επιχειρηματικών συμφερόντων» (Συνέντευξη: Χάρης Δημαράς, parallaximag.gr, 30/11)

Η εξάρτηση της πλειονότητας των μέσων ενημέρωσης από το εφοπλιστικό, το κατασκευαστικό και το επιχειρηματικό κεφάλαιο, τα συμφέροντα του οποίου υπαγορεύουν ποια ρεπορτάζ θα γραφτούν και ποια θα λογοκριθούν, αναλόγως με το αν η κυβέρνηση ικανοποιεί ή όχι τα θελήματα του εκάστοτε μεγαλοεκδότη. Κοινώς, αν ένας μιντιάρχης, που τυγχάνει να ’ναι και οικονομικός παράγοντας και ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας, τα πάει καλά στ’ αλισβερίσια με την κυβέρνηση, τα μαντρώνει τα μίντιά του. Αν όχι, τα ξαμολάει... Όμως, η δημοσιογραφία δεν είναι μαντρόσκυλο επιχειρηματικών συμφερόντων, αλλά το μαντρόσκυλο του δημοσίου συμφέροντος, όπως λέει και η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Πέρα απ’ αυτό το δομικό ζήτημα, ιεραρχώ αρκετά ψηλά ως σοβαρά προβλήματα της δημοσιογραφίας τις υποκλοπές σε βάρος ρεπόρτερ και πηγών, τις καταχρηστικές νομικές ενέργειες κατά δημοσιογράφων (αγωγές, μηνύσεις, εξώδικα, κάθε είδους SLAPP) με σκοπό τη φίμωσή τους μέσω της οικονομικής, ψυχολογικής και ηθικής εξόντωσής τους, καθώς και τη βαθιά εξάρτηση της επιβίωσης των μέσων ενημέρωσης από το διαφημιστικό χρήμα πολυεθνικών και κρατικών επιχειρήσεων. Δείτε εδώ τη συνέντευξη.

*Εκτενές αφιέρωμα της ομάδας του Reporters United με επικεφαλής τον Θοδωρή Χονδρόγιαννο, παρουσιάστηκε από τον διεθνούς κύρους τηλεοπτικό σταθμό ARTE με θέμα τις απειλές κατά της ελευθερίας του Τύπου στην Ευρώπη. Δείτε εδώ το σχετικό βίντεο. 

Η πρώην Διευθύντρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών της Ελληνικής Αστυνομίας, Υποστράτηγος Πηνελόπη Μηνιάτη, ήταν υπό παρακολούθηση από την ΕΥΠ και στόχος του λογισμικού Predator (Επιμέλεια σύνταξης: Μίνα Μουστάκα, "Νέα", 25/11)

Σε δύο σημαντικές αποκαλύψεις προχώρησε σήμερα στη διάρκεια της δίκης των τηλεφωνικών υποκλοπών, η άλλοτε διευθύντρια των Εγκληματολογικών Εργαστηρίων της Ασφάλειας Πηνελόπη Μηνιάτη, η οποία, αν και ανέμενε από τη δικαιοσύνη να κληθεί καθώς ήταν «διπλός» στόχος – από την ΕΥΠ και το λογισμικό Predator – εν τούτοις, για πρώτη φορά κατέθεσε στο ακροατήριο, ενώπιον του οποίου εκδικάζεται η σοβαρή αυτή υπόθεση. Η μάρτυρας, η οποία έχει πλούσιο επιστημονικό βιογραφικό και τεράστια εμπειρία, ζυγίζοντας την κάθε της λέξη απευθυνόμενη στον πρόεδρο του δικαστηρίου, είπε δύο φορές στη διάρκεια της εξέτασής της πως ενόρκως καταθέτει ότι πάτησε και τα δύο «ύποπτα» μηνύματα που της είχαν σταλεί, καταρρίπτοντας έτσι τα αναφερόμενα στο κατηγορητήριο, πως μόνο δύο «στόχοι» είχαν πατήσει τα link που έλαβαν. Η ίδια πάντως παραδέχθηκε απαντώντας στις πολλαπλές ερωτήσεις – απορίες του προέδρου και του εισαγγελέα της έδρας – ότι δεν έκανε καμία ενέργεια και νομική κίνηση για να ερευνήσει αν το κινητό της είχε μολυνθεί περιμένοντας τη δικαιοσύνη να την καλέσει να καταθέσει. Επιπλέον, η κυρία Μηνιάτη εισέφερε στο δικαστήριο ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο προς αξιολόγηση από τα μέλη της σύνθεσης , λέγοντας ότι μία ημέρα πριν λάβει στο κινητό της τηλέφωνο το πρώτο μήνυμα είχε δεχθεί εάν ανώνυμο απειλητικό e – mail που την προειδοποιούσε για συμβόλαιο θανάτου με 19 σφαίρες και πως θα είχε την τύχη των δημοσιογράφων Σ. Γκιόλια και Γ. Καραϊβάζ. Δείτε εδώ το άρθρο. 

Άκης Σκέρτσος: Και μετά το ταμείο ανάκαμψης, τί;

Σε μια συγκυρία που η πορεία της ελληνικής οικονομίας αναγνωρίζεται και αξιολογείται στο εξωτερικό από τους μεγαλύτερους ξένους επενδυτικούς οίκους και τους πιο έγκυρους διεθνείς αναλυτές ως μια ιστορία επιτυχίας -με επιστέγασμα αυτής της εξαετούς θετικής πορείας ανάκαμψης τις αλλεπάλληλες αναβαθμίσεις της ή την υποψηφιότητα του Κυριάκου Πιερρακάκη για την ηγεσία του Eurogroup-, κάποιοι στο εσωτερικό επιμένουν να ερμηνεύουν με ένα δικό τους τρόπο τα μακροοικονομικά δεδομένα της χώρας επιμένοντας σε δυσοίωνες προβλέψεις που συστηματικά πέφτουν έξω τα τελευταία χρόνια. Η τελευταία αιχμή αυτής της κριτικής συνοψίζεται στο ερώτημα «ωραία όλα αυτά, αλλά μετά το ταμείο ανάκαμψης τι;»... Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός πως είναι μια πρόοδος ότι η αντιπολίτευση αρχίζει έστω να προεξοφλεί την επιτυχή ολοκλήρωση του ελληνικού σχεδίου «Ελλάδα 2.0», περίπου σε ένα χρόνο από σήμερα. Καθώς έως τώρα μιλούσε για ανυπόστατες καθυστερήσεις στην υλοποίηση κρίσιμων ορόσημων ή στην απορρόφηση πόρων, αγνοώντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται συστηματικά μεταξύ των 5-7 πρώτων ευρωπαϊκών χωρών στην επιτυχή εκταμίευση των 6 έως σήμερα δόσεων του ΤΑΑ... Εν κατακλείδι: έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας; Σε καμία περίπτωση. Οι προκλήσεις παραμένουν πολλές και είναι γνωστές. Ας εστιάσουμε όμως στα πραγματικά προβλήματα αντί να ισοπεδώνουμε την υπαρκτή και ουσιαστική πρόοδο που έχει σημειώσει η ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια αλλά και τη δουλειά βάσης που γίνεται ώστε η πατρίδα μας να αλλάξει πίστα τα επόμενα χρόνια προς μια οικονομία ανοιχτή, εξωστρεφή, παραγωγική, ψηφιακή και πράσινη. Δείτε εδώ περισσότερα.

Vouliwatch: Προτάσεις στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας για το νέο Εθνικό Σχέδιο Καταπολέμησης Διαφθοράς (2026–2030)

Οι προτάσεις μας, αποτελούν μια επισκόπηση των σταθερών και αδιαπραγμάτευτων θέσεων του Vouliwatch για ουσιαστική διαφάνεια και λογοδοσία στο ελληνικό Δημόσιο, με στόχο την ακεραιότητα και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό. Οι βασικές θέσεις μας αφορούν: 1. Lobbying: Διαφάνεια στις δραστηριότητες άσκησης επιρροής. Αναθεώρηση του νόμου 4829/2021 για να περιλαμβάνει όλους τους εκπροσώπους συμφερόντων, συμπεριλαμβανομένων των “in-house” και όσων δεν αμείβονται… 2. Δηλώσεις Περιουσιακής Κατάστασης & Οικονομικών Συμφερόντων: Επέκταση υποχρεώσεων “πόθεν έσχες” στους πολιτικούς συμβούλους με υποβολή δηλώσεων για 3 χρόνια μετά την αποχώρησή τους, υποχρεωτική δήλωση παθητικού και δημοσιοποίηση των δηλώσεων… 3. Δικαίωμα πρόσβασης στη δημόσια πληροφορία… 4. Σύγκρουση συμφερόντων… 5. Λοιπές κρίσιμες παρεμβάσεις: Εμπλουτισμός Εθνικής Πύλης Κωδικοποίησης. Πλήρης εφαρμογή κανόνων Πολιτικής Δώρων σε κυβέρνηση και Βουλή. Επικαιροποίηση Κώδικα Δεοντολογίας Βουλευτών και δημοσίευση καταλόγου δώρων. Διαφάνεια στα οικονομικά κομμάτων, στους ισολογισμούς και στα δάνεια. Δημοσιοποίηση προεκλογικών εσόδων και δαπανών και βουλευτών/υποψηφίων. Έκδοση εφαρμοστικού νόμου για Νομοθετική Πρωτοβουλία Πολιτών (Σύνταγμα 2019). Ορθή εφαρμογή κανόνων καλής νομοθέτησης. Δείτε εδώ περισσότερα.

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Δικαιώματα ατόμων με αναπηρία: ενσωμάτωση σε όλες τις πολιτικές της ΕΕ

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τις προτεραιότητές του για τη στρατηγική της ΕΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία μετά το 2024. Η έκθεση καλεί επίσης την Επιτροπή να προτείνει έναν πανευρωπαϊκό ορισμό της «αναπηρίας», ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι οι πολίτες της ΕΕ με αναπηρία απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα. Όταν οι δημόσιες και ιδιωτικές αρχές δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις προσβασιμότητας της ΕΕ, θα πρέπει να επιβάλλονται σαφείς κυρώσεις και ποινές, σύμφωνα με τους ευρωβουλευτές. Η έκθεση δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία, τονίζοντας την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι διακρίσεις που υφίστανται, να βελτιωθεί η πρόσβασή τους στην υγειονομική περίθαλψη και να διασφαλιστούν τα δικαιώματά τους στην συμμετοχή και την προστασία. Ζητεί επίσης καλύτερη προσβασιμότητα στον αθλητισμό, τις μεταφορές, τα προϊόντα και τις ψηφιακές τεχνολογίες... «Η ψηφοφορία σηματοδοτεί μια αποφασιστική στιγμή για να διασφαλιστεί ότι τα άτομα με αναπηρία μπορούν να ασκούν πλήρως τα δικαιώματά τους στην ΕΕ. Πρέπει να μετατρέψουμε την πολιτική πρόθεση σε απτή δράση σε όλα τα κράτη μέλη, διασφαλίζοντας αξιοπρέπεια, προσβασιμότητα και ίσες ευκαιρίες για όλους. Κανείς δεν πρέπει να μείνει πίσω στην Ευρώπη. Πρόκειται για ανθρώπους. Πρόκειται για τη διασφάλιση ότι τα άτομα με αναπηρία μπορούν να ζουν ανεξάρτητα, να έχουν πρόσβαση σε ευκαιρίες και να συμμετέχουν πλήρως στην κοινωνία. Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί μια αποφασιστική στιγμή για να μετατρέψουμε τη δέσμευσή μας σε πραγματική αλλαγή».  Δείτε εδώ περισσότερα.

Εκδηλώσεις/ Ανακοινώσεις

Οι εκδόσεις Gutenberg διοργανώνουν την παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα «Ιθάκη». Ομιλητές θα είναι οι: Ιωάννα Λαλιώτου, Αντώνης Λιάκος, Ευγενία Φωτονιάτα, Γιώργος Χουλιαράκης. Θα ακολουθήσει ομιλία του συγγραφέα. Η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025, στις 19:00, στο Θέατρο Παλλάς. Δείτε εδώ το δελτίο τύπου. 

Πραγματοποιήθηκε χθες (Δευτέρα 1^η Δεκεμβρίου 2025, Ωδείο Αθηνών) η  Ημερίδα με θέμα «Πρώτα Ευρήματα από την Έρευνα για την Πράσινη και Ψηφιακή Μετάβαση στην Ελλάδα». Η έρευνα διενεργήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) σε συνεργασία με την κοινοπραξία Ερευνητικών στο πλαίσιο του προγράμματος JustReDI, του οποίου Επιστημονικός Υπεύθυνος, είναι ο Νίκος Δεμερτζής. Δείτε εδώ το βίντεο της εκδήλωσης.  

Η Κίνηση Πολιτών για μια Ανοικτή Κοινωνία, διοργανώνει δημόσια συζήτηση με θέμα: «Η Οικονομία του Μέλλοντος: Ανάπτυξη του Αγροδιατροφικού Τομέα», που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2025, στις 18.00, στο Εμπορικό & Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών. 

Δείτε εδώ την πρόσκληση για την παρουσίαση του βιβλίου του Νικόλαου Χ. Γκαργκάνα με τίτλο: «Η κρίση δημόσιου χρέους της Ελλάδος και τα οικονομικά της παρεπόμενα: Ανάλυση και Διδάγματα» (εκδόσεις Κέρκυρα-economia Publishing) που θα γίνει την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2025, στις 18:30, στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΒΕΑ). 

Το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία» είναι μια πρωτοβουλία του Δήμου Αθηναίων που υλοποιείται από την Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και άλλους φορείς και απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες 5 -18 ετών, όπως και στην εκπαιδευτική κοινότητα. Στόχος του Προγράμματος το οποίο εφαρμόζεται ήδη στην Πρωτοβάθμια & Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, είναι εκτός των άλλων η προσέγγιση της έννοιας της ενεργού αγωγής του πολίτη (active citizenship).  Δείτε εδώ περισσότερα.