e-library

Εβδομαδιαία Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Ιδεών

Αποσπάσματα του εβδομαδιαίου ενημερωτικού δελτίου e-library αναρτώνται στη σελίδα της Ένωσης Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στο facebook. Μπορείτε εδώ να κάνετε like ώστε να βλέπετε τις τρέχουσες δημοσιεύσεις και να ενημερώσετε τους φίλους σας. Συντονισμός: Περικλής Βασιλόπουλος.

                                                      Remarkable texts

Μαρκ Κάρνεϊ: «Η παλιά τάξη πραγμάτων πέθανε» (ομιλία του Καναδού Πρωθυπουργού στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ – Νταβός)

Σήμερα θα μιλήσω για τη ρήξη στη διεθνή τάξη, για το τέλος μιας ευχάριστης αφήγησης και για την απαρχή μιας σκληρής πραγματικότητας, όπου η γεωπολιτική μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων δεν υπόκειται σε κανέναν περιορισμό... Η ισχύς των λιγότερο ισχυρών αρχίζει με την ειλικρίνεια. Κάθε μέρα υπενθυμίζεται ότι ζούμε σε μια εποχή ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων. Ότι η διεθνής τάξη βασισμένη σε κανόνες υποχωρεί. Ότι οι ισχυροί πράττουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υφίστανται ό,τι πρέπει. Αυτό το απόφθεγμα του Θουκυδίδη παρουσιάζεται ως αναπόφευκτο -ως η φυσική λογική των διεθνών σχέσεων που επανεπιβάλλεται. Και απέναντι σε αυτή τη λογική, υπάρχει έντονη τάση τα κράτη να συμμορφώνονται για να αποφύγουν τις συγκρούσεις: να προσαρμόζονται, να αποφεύγουν τις τριβές, να ελπίζουν ότι η συμμόρφωση θα αγοράσει ασφάλεια... Οι ηγεμονίες δεν μπορούν διαρκώς να εμπορευματοποιούν τις σχέσεις τους. Οι σύμμαχοι θα διαφοροποιούνται για να αντισταθμίσουν την αβεβαιότητα, να αγοράσουν ασφάλεια, να αυξήσουν τις επιλογές τους. Αυτό ανασυγκροτεί την κυριαρχία -μια κυριαρχία που παλαιότερα εδραζόταν σε κανόνες, αλλά ολοένα και περισσότερο θα αγκυρώνεται στην ικανότητα αντοχής σε πιέσεις... Όπως ανέφερα, αυτή η κλασική διαχείριση κινδύνου έχει κόστος, αλλά το κόστος της στρατηγικής αυτονομίας, της κυριαρχίας, μπορεί επίσης να επιμεριστεί. Οι συλλογικές επενδύσεις στην ανθεκτικότητα είναι φθηνότερες από το να οικοδομεί ο καθένας το δικό του φρούριο. Τα κοινά πρότυπα μειώνουν τον κατακερματισμό. Οι συμπληρωματικότητες δημιουργούν θετικό άθροισμα. Δείτε εδώ την πλήρη ομιλία.

                                         ************************************************

Lea Ypi: «Το να είμαστε ελεύθεροι σημαίνει επίσης να αναλογιζόμαστε τι μας κάνει ελεύθερους»

Στη φιλελεύθερη αντίληψή μας, η ελευθερία νοείται στο επίπεδο της ατομικής επιλογής. Δεν είναι μια ελευθερία που αμφισβητεί τους όρους αυτής της επιλογής. Η ελευθερία δεν είναι απλώς η επιλογή ενός γεύματος, μιας αγοράς ή ενός προορισμού. Το να είσαι ελεύθερος σημαίνει επίσης να αναλογίζεσαι τι με κάνει ελεύθερο... Ωστόσο, σε μια φιλελεύθερη κοινωνία, δεν αμφισβητούμε πλέον την αιτιολόγηση των επιλογών μας. Μας κατακλύζουν ψευδείς επιλογές που μας δίνουν μια ψευδαίσθηση αυτονομίας... Πρέπει να επιστρέψουμε στην κληρονομιά του Διαφωτισμού, δηλαδή στην κριτική του αυταρχισμού και της εξουσίας σε όλες τις μορφές της, και στη φιλοδοξία ενός πραγματικά συμπεριληπτικού οικουμενισμού. Για να αποφύγουμε τις υπερβολές, πρέπει να επανεξετάσουμε τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ώστε να προστατεύουν πραγματικά τις αξίες που διακηρύσσουν: ελευθερία, ισότητα και αλληλεγγύη. Η Ευρώπη βασίζεται σε ιδέες που γεννήθηκαν από μια ιστορία συγκρούσεων, αλλά και χειραφέτησης. Για να την αναζωογονήσουμε, πρέπει να επιβεβαιώσουμε πολιτικά τις αξίες της, να επιστρέψουμε στο σοσιαλιστικό, ομοσπονδιακό και κοσμοπολίτικο πνεύμα του Μανιφέστου του Βεντοτένε [πρόδρομος της ιδέας του ευρωπαϊκού φεντεραλισμού, γραμμένο τον Ιούνιο του 1941]. Εν ολίγοις, πρέπει να φανταστούμε μορφές συνεργασίας που αντιμετωπίζουν τις παγκόσμιες οικονομικές και πολιτικές αδικίες. Δείτε εδώ την πλήρη συνέντευξη (Συνέντευξη: Emmanuelle Picaud, Collège de France).

*Η Lea Ypi είναι Καθηγήτρια Πολιτικής και Φιλοσοφίας στο London School of Economics και συγγραφέας. Είναι Πρόεδρος της ετήσιας έδρας (2025-2026) του Collège de France: «Η Επινόηση της Ευρώπης μέσω Γλωσσών και Πολιτισμών», που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. Η Lea Ypi θα δώσει την εναρκτήρια διάλεξή της, με τίτλο «Η Ιδέα του Ηθικού Σοσιαλισμού», την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026, στις 6 μ.μ. Δείτε εδώ περισσότερα. 

Χριστίνα Κουλούρη: Ο «μπανάλ» αυταρχισμός

Ο βρετανός καθηγητής κοινωνικής ψυχολογίας Μάικλ Μπίλιγκ δημοσίευσε το 1995 το βιβλίο με τίτλο Banal Nationalism (Ο κοινότοπος εθνικισμός εκδ. SAGE) όπου ανέλυε τον εθνικισμό της καθημερινότητας, την αθόρυβη υπενθύμιση της εθνικής ταυτότητας από επαναλαμβανόμενες πρακτικές και εν τέλει «τις δυνάμεις μιας ιδεολογίας που είναι τόσο οικεία ώστε δύσκολα γίνεται αντιληπτή»... Με αφετηρία την ανάλυση του Μπίλιγκ, μπορούμε να μιλήσουμε και για έναν «κοινότοπο αυταρχισμό», έναν «τετριμμένο» αυταρχισμό της καθημερινότητας που διαβρώνει απαρατήρητος τις κοινωνικές σχέσεις και ταυτόχρονα και τα θεμέλια της δημοκρατίας... Ο κοινότοπος αυταρχισμός είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παγκόσμιο φαινόμενο. Και είναι επικίνδυνο ακριβώς επειδή περνά απαρατήρητο και δεν γίνεται αντιληπτό ότι συνδέεται με την εξασθένιση των δημοκρατικών πολιτευμάτων... Όπως μας θυμίζει η Χάνα Αρέντ, η κοινοτοπία δεν είναι συνώνυμη με το ακίνδυνο και το αβλαβές. Συνεπώς η ανθεκτικότητα της δημοκρατίας εξαρτάται από την ικανότητά μας να τη θωρακίσουμε απέναντι στον κοινότοπο αυταρχισμό. Στην κατεύθυνση αυτή, οφείλουμε πρωτίστως να εντοπίσουμε τις εκφάνσεις του, κυρίως εκείνες που κρύβονται σε καθημερινές πρακτικές που διέπουν τις διαπροσωπικές και τις κοινωνικές σχέσεις. Η μάχη με τον μπανάλ αυταρχισμό ξεκινά από εμάς τους ίδιους. (Η Χριστίνα Κουλούρη είναι Πρύτανις του Παντείου Πανεπιστημίου). Δείτε εδώ το άρθρο ("Βήμα", 21/1).

Αντώνης Παπαγιαννίδης: «Η ιστορία που δεν σωπαίνει» (μνήμη Σάκη Καράγιωργα)

Σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Σάκης Καράγιωργας παραμένει σημείο αναφοράς μιας άλλης ακαδημαϊκής και πολιτικής ηθικής. Μια εκδήλωση στο Πάντειο ανέδειξε το έργο, τη στάση ζωής και την επίμονη επικαιρότητα των προβληματισμών του, σε μια εποχή κρίσης αξιών και μνήμης... Ήδη η τιτλοφόρηση «Ακαδημαϊκή ευθύνη και Πολιτική Πράξη» έδινε τον τόνο, αλλά και οι συμμετέχοντες στις 5 συνεδρίες της διοργάνωσης – άμεσοι συνεργάτες του Καράγιωργα, διάδοχοί του στα δημόσια οικονομικά, πανεπιστημιακοί συνεργάτες αλλά και συντελεστές της δουλειάς /των εκδοτικών δραστηριοτήτων του Ιδρύματος Καράγιωργα  που συνεχίζει την παράδοσή του – έθεσαν το πλαίσιο. Φιλόδοξο, αλλά με δυσκολία να προσελκύσει την συμμετοχή που θα ήλπιζε κανείς, με δεδομένο το αξιακό σύμπαν που είχε αντιπροσωπεύσει ο Καράγιωργας και την βαθύτερη επικαιρότητα έχουν οι προβληματισμοί του... Θεωρώντας, όπως αφηγείτο και η Νίκη Καράγιωργα, ότι υπέρτερη προσφορά στην διαμόρφωση πολιτικής συνείδησης ήταν η σωστή οργάνωση και σταθερή δουλειά στην εκπαίδευση – εν προκειμένω στην Πάντειο της εποχής, όπου για πρώτη φορά γίνονταν εξετάσεις με ανοιχτά βιβλία, καθώς ζητούμενο ήταν το ξεδίπλωμα της κριτικής σκέψης και όχι η καταγραφή/απαρίθμηση γνώσεων. Δείτε εδώ το άρθρο ("Οικονομική Επιθεώρηση", 26/1). 

Πρωτοβουλία  «Teens for democracy» - Συνάντηση ομάδας μαθητών με την υπουργό Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη/ Διοργάνωση δράσης: Μυρτώ Ξανθοπούλου

Για τρεις ημέρες έκαναν διάφορες ασκήσεις για το πώς θα αντιδρούσαν σε διάφορες περιστάσεις και κατέληξαν σε συγκεκριμένες λύσεις και προτάσεις – τόσο για το τι μπορούν να κάνουν οι ίδιοι όσο και για το πώς μπορεί να τους βοηθήσει ο περίγυρός τους. H ομάδα του «Τhe democracy and culture foundation», που οργάνωσε τη συγκεκριμένη δράση, έστειλε τις προτάσεις στο υπουργείο Παιδείας. Την επομένη ενημερώθηκαν ότι η ίδια η υπουργός ήθελε να συναντήσει τα παιδιά... Στις προτάσεις που παρουσίασαν στην υπουργό υπάρχουν δράσεις που θα ενισχύουν το «ανήκειν». Πρωτοβουλίες, όχι μόνο στο σχολείο αλλά και στις γειτονιές και στους δήμους – όπου δεν θα συμμετέχουν «απλώς ως θεατές», αλλά θα έχουν ενεργό ρόλο με τη συμμετοχή, για παράδειγμα, του δεκαπενταμελούς... Οι μαθητές επέμειναν ότι το πρόβλημα είναι η αίσθηση πως ο δημόσιος διάλογος δεν τους χωράει. «Θεωρείτε ότι δεν μας ενδιαφέρει η πολιτική. Δεν ισχύει. Μας ενδιαφέρει, απλώς δεν νιώθουμε ότι μπορούμε να εκφράσουμε τη γνώμη μας», είπαν και ζήτησαν να μπει το όριο για το εκλέγεσθαι στα 18 έτη, όπως στις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης. «Θέλουμε νέες φωνές στη λήψη αποφάσεων γιατί αυτή τη στιγμή νιώθουμε ότι δεν μας εκφράζει κανείς». Δείτε εδώ περισσότερα (Επιμέλεια σύνταξης: Μαριάννα Κακαουνάκη, "Καθημερινή", 18/1). 

Λευτέρης-Φοίβος Βασιλόπουλος: Επιστροφή στο σχολείο και συζήτηση με «Πολίτες Εράσμους»

Επέστρεψα στο σχολείο που πήγαινα, το 2ο Πρότυπο Πειραματικό ΓΕΛ στους Αμπελοκήπους, για να συζητήσουμε με μαθητές από την Ελλάδα και τη Γαλλία για το βιβλίο Πολίτης Εράσμους, με αφορμή ένα πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών με ένα λύκειο στο Παρίσι. Η συζήτηση έγινε στη μικρή - αλλά cozy - βιβλιοθήκη του σχολείου, σε 3 γλώσσες (Γαλλικά, Αγγλικά, Ελληνικά) και μιλήσαμε για τις ευκαιρίες του Εράσμους και τις εμπειρίες ζωής που προσφέρει, τη σημασία της συμμετοχής των νέων στα κοινά, αλλά και καθημερινές πράξεις ενεργών πολιτών με αντίκτυπο: Πολύπλευρη ενημέρωση, συμμετοχή στο διάλογο - δια ζώσης και διαδικτυακά -  ενεργητική ακρόαση (active listening) και συλλογική δράση συνεισφοράς στη γειτονιά... Πριν χτυπήσει το κουδούνι για διάλειμμα, κλείσαμε ραντεβού με τα παιδιά από τη Γαλλία να τους επισκεφτώ στο Παρίσι όταν μεταφραστεί το βιβλίο  στα γαλλικά: Citoyen Erasmus. Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την κα Αγγελική Πισιμίση για την πρόσκληση και την οργάνωση της συζήτησης,  αλλά και όλους/ες τους καθηγητές/τριες που, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα, βρίσκουν συνέχεια νέους τρόπους να εμπνέουν τους μαθητές και τις μαθήτριες, ανοίγοντας νέους ορίζοντες εμπειριών, ιδεών και δράσεων. Δείτε εδώ περισσότερα. 

                                ********************************************************

Λουκάς Βελιδάκης: Τι θα ρωτούσα την Μαρία Καρυστιανού σε μία πιθανή συνέντευξη

Αν απέναντί μου βρισκόταν η Μαρία Καρυστιανού, σε μία πιθανή συνέντευξη, οι ερωτήσεις που θα έκανα δεν θα αφορούσαν την οργή, το πένθος της και τον αγώνα της για δικαίωση στο δυστύχημα των Τεμπών. Όλα τα παραπάνω είναι απολύτως θεμιτά και σεβαστά. Τώρα μπήκε σε νέα πίστα. Εμφανίζεται ως εν δυνάμει αρχηγός κόμματος, που ήδη καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις... Ως εκ τούτου, θα τη ρωτούσα για τις θέσεις της όσον αφορά την τεχνητή νοημοσύνη: Πώς βλέπει το ενδεχόμενο να φορολογηθεί το agentic AI (συστήματα που εκτελούν αυτοτελώς εργασίες) στις επιχειρήσεις;... Ποια η σκέψη της για τον υπερ-τουρισμό και το αποτύπωμα που αφήνει σε πόλεις και νησιά, πώς σχολιάζει το πρόβλημα της λειψυδρίας - πώς βλέπει την ενεργειακή διάσταση της χώρας, πώς θεωρεί ότι μπορούν να μειωθούν οι τιμές στα σούπερ-μάρκετ και στα ενοίκια; Πώς αντιμετωπίζεται το αγκάθι του δημογραφικού; Πώς αυξάνεται η ποιότητα της ζωής του πολίτη;.. Θα τη ρωτούσα για τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και, βεβαίως, ποια η στάση της απέναντι στις εξελίξεις στην Ουκρανία, πώς κρίνει τη Ρωσία, πώς αντιλαμβάνεται τον Τραμπ και τη νέα παγκόσμια αταξία, ποια η θέση της για το διεθνές δίκαιο και την ισχύ, πώς θα ήθελε να κινηθεί η ΕΕ απέναντι στις απειλές δασμών από τις ΗΠΑ - πώς να αντιδράσει για το ζήτημα της Γροιλανδίας. Τι θέματα θα έθετε στον Ερντογάν σε μία διά ζώσης συνάντηση; Θέματα υπάρχουν… Δείτε εδώ περισσότερα.

Στέλλα Λαδή: The Rethink: EU Regulatory Backsliding: A path to competitiveness or a surrender to pressure?

The European Commission’s simplification agenda is much more than a technocratic exercise, which will boost the EU’s competitiveness by getting rid of obsolete or malfunctioning regulations. It is a political effort to appease the critiques both from within and from abroad. It is an attempt to satisfy the far-right anti-European voices that have by now joined forces with the US administration that, in its 2025 National Security Strategy, claims that the EU and its regulations are the largest threat Europe is facing. The problem the Commission is facing, and ultimately all European citizens, is that such a “simplification agenda” will most likely backfire because it won’t satisfy neither the citizens nor the markets... The EU cannot afford to backslide for all the reasons mentioned above, and the European Commission should play its role as the guardian of the Treaties and of the European interest. Only if the EU stands tall and projects an even stronger narrative of Europe as a force for good and as a responsible global actor that defends core human values, puts citizens above money, and is willing to protect our planet and societies from systemic risks, does it have a chance to emerge as an independent pole in this new multipolar world... It is now that European leaders need to decide with a long-term strategic perspective in mind, further cooperate where needed and do so with renewed confidence and optimism. Δείτε εδώ περισσότερα.

«Ο Πολιτισμός Απών» - Πρωτοβουλία για την ενίσχυση του Ελληνικού Ντοκιμαντέρ και του πολιτιστικού περιεχομένου στη Δημόσια Τηλεόραση

Η Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ εκφράζει τον έντονο προβληματισμό της για τον περιορισμό του πολιτιστικού περιεχομένου στη Δημόσια Τηλεόραση και ειδικότερα για τη μετατροπή της ΕΡΤ2 σε κανάλι αποκλειστικά αθλητικού χαρακτήρα. Η Δημόσια Τηλεόραση δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη τηλεοπτικό φορέα. Είναι ένας θεσμός με σαφή αποστολή: να υπηρετεί την κοινωνία στο σύνολό της, να διασφαλίζει τον πλουραλισμό, να καταγράφει τη συλλογική μνήμη και να προσφέρει βήμα στον Πολιτισμό, την ελληνική δημιουργία και το δημόσιο λόγο. Ο Πολιτισμός είναι απών, αλλά οι δημιουργοί είναι παρόντες και παρούσες δηλώνοντας την ουσιαστική αντίθεσή τους σε αυτήν την αρνητική εξέλιξη. Καλούμε τη διοίκηση της ΕΡΤ και τους αρμόδιους θεσμικούς φορείς να επανεξετάσουν τον ρόλο και την αποστολή της Δημόσιας Τηλεόρασης, διασφαλίζοντας ουσιαστικό και σταθερό χώρο για τον Ελληνικό Πολιτισμό σε όλες του τις εκφάνσεις. Η Πρωτοβουλία «Ο Πολιτισμός Απών» απευθύνεται σε όλους τους πολίτες που επιθυμούν μια σύγχρονη, πολυφωνική δημόσια τηλεόραση, που αντανακλά τη σύγχρονη πραγματικότητα και ανταποκρίνεται στο συνταγματικό της ρόλο. Δείτε εδώ περισσότερα.

Αστέριος Χατζηπαραδείσης: «Καποδίστριας»

Είδα την ταινία και ως μη ιστορικός περίμενα να δω τα σχόλια ειδημόνων και θεατών. Αλλά και να διαβάσω περισσότερα γι' αυτόν καθώς και τις απόψεις έγκριτων ιστορικών. Για την ταινία πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στον σκηνοθέτη για την αισθητική της, την ακρίβεια των γεγονότων, τις θρησκευτικές υπερβολές κλπ. αυτά όμως αφορούν το έργο τέχνης. Πίσω από αυτό υπάρχει η πραγματική ζωή ενός Πολιτικού με την κυριολεκτική σημασία του όρου: ασχολήθηκε με τα θέματα της Πόλης, με τα κοινά, όπως οφείλουν να κάνουν οι πολιτικοί, παραμερίζοντας εντελώς τα προσωπικά! Πόσοι από τους αγωνιστές της Επανάστασης αλλά και τους μετέπειτα πολιτικούς μέχρι την σύγχρονη εποχή δραστηριοποιήθηκαν στην πολιτική με τόση ανιδιοτέλεια και αφιλοκέρδεια? Όταν ο Καποδίστριας είχε τόσες δυνατότητες για μία εντελώς διαφορετική πορεία και ζωή. Και ο οποίος γνώριζε ότι το τέλος του δεν ήταν μακριά!... Προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει συγκρίσιμος Έλληνας πολιτικός, ούτε ως προς το ανάστημα ούτε ως προς το ήθος. Και είναι μεγάλο στίγμα η τελική κατάληξη του.  Όσον αφορά την ταινία, παρά τις αδυναμίες της, θεωρώ ότι έχει θετική συνεισφορά διότι ήταν η αφορμή να ανοίξει η συζήτηση και να μάθουμε πολλά για έναν τέτοιο πολιτικό. Δείτε εδώ περισσότερα.

Έλσα Νικολαΐδου: Αριστοτέλης - Η συνήθεια της αδικίας

Η Ρητορική του Αριστοτέλη αποτελεί μία εκτενή μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Σκοπός του ρήτορα είναι να δημιουργήσει πειστικά επιχειρήματα, και αυτό αναμφίβολα είναι μία τέχνη που διδάσκεται. Ωστόσο στη Ρητορική του, ο Αριστοτέλης δεν θα διδάξει μόνο τον συλλογισμό -όπως στη Λογική. Πρώτα θα διεισδύσει στην ανθρώπινη ψυχολογία, που είναι στενά συνυφασμένη με την πράξη. Ο ίδιος είναι πεπεισμένος ότι η ρητορική είναι χρήσιμη τέχνη -απευθύνεται σε όλους καθώς τα θέματά της είναι γενικά- και αναμφισβήτητα μπορεί να διδαχθεί -όπως και η αντίστοιχή της, η διαλεκτική. Ως εκ τούτου, θα εστιάσει στην πράξη της αδικίας∙ η διδασκαλία του περιλαμβάνει την εξέταση των τριών ερωτημάτων που θέτει στους μαθητές του: (α) για ποιους λόγους αδικούν οι άνθρωποι (β) σε ποια ψυχική κατάσταση βρίσκονται εκείνοι που αδικούν και (γ) ποιους και τι είδους ανθρώπους αδικούν... Ο Αριστοτέλης απογυμνώνει τον άνθρωπο από το περιβάλλον όπου έχει μεγαλώσει, δείχνοντας εμπιστοσύνη στην δύναμη που έχει να αλλάξει τον εαυτό του. Οι επίκτητες ιδιότητες του χαρακτήρα, που αποκτώνται σταδιακά αλλά επιλέγονται εκούσια, εγκαθιδρύουν μόνιμες συμπεριφορές... Ο φιλόσοφος αντιλαμβάνεται ότι η συνήθεια αποτελεί δεύτερη φύση για τον άνθρωπο και διαπλάθει χαρακτήρα. Ταυτόχρονα είναι στενά συνδεδεμένη με την ηδονή. Επιλέγουμε αυτό που αρχικά θεωρούμε ευχάριστο και αυτό εδραιώνεται ως συνήθεια. Και γίνεται η ζωή μας. Δείτε εδώ το άρθρο (philenews.com, 24/1).

Εκδηλώσεις/ Ανακοινώσεις

Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων, με αφορμή τον εορτασμό της 20ης Ημέρας Προστασίας Δεδομένων διοργανώνει ενημερωτική Ημερίδα με τις εξής θεματικές: «Εξελίξεις και επίκαιρα ζητήματα στην προστασία δεδομένων» και «O καθοριστικός ρόλος των DPOs: Στρατηγικές και προκλήσεις». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026, ώρα έναρξης: 10:00, στο Εμπορικό & Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών. Δείτε εδώ το δελτίο τύπου.