e-library

Εβδομαδιαία Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Ιδεών

Αποσπάσματα του εβδομαδιαίου ενημερωτικού δελτίου e-library αναρτώνται στη σελίδα της Ένωσης Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στο facebook. Μπορείτε εδώ να κάνετε like ώστε να βλέπετε τις τρέχουσες δημοσιεύσεις και να ενημερώσετε τους φίλους σας. Συντονισμός: Περικλής Βασιλόπουλος.

Η Ένωση Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα!

Thomas Piketty: Project 2025 (USA): From Nightmare To Reality

The year 2025 was marked by the Trump shock: an unprecedented wave of extreme brutality, unapologetic nationalism, and unrestrained extractivism that shook the world as never before since 1945. To better understand what made it all possible, and how to confront it in the future, we must turn to its roots. Namely, to Project 2025, the 920-page report published by the Heritage Foundation, Washington’s most influential conservative think tank, in 2023. From one state department to another (security, immigration, education, energy, trade, etc.), the report outlines the strategy to follow after taking office, targeted for January 2025. It even specifies the content and timetable for executive orders, the presidential decrees signed publicly and in rapid succession by Donald Trump since his inauguration... Revealingly, Project 2025 identifies several political and ideological enemies. First, there are the globalist liberals, staunch advocates of absolute free trade and unfettered globalization, who are portrayed as useful idiots. Easy to defeat and despise, these liberal elites care little for deindustrialization, job losses and the destruction of local communities and family ties. In contrast, the proud conservatives behind Project 2025 claim to protect these communities. Δείτε εδώ το πλήρες άρθρο (socialeurope.eu, 18/12).

Αντώνης Παπαγιαννίδης: Aπομυθοποιώντας την παραγωγικότητα – ένα διάγραμμα με βύθιση

Είναι η παραγωγικότητα μια έννοια που κατέλαβε τα τελευταία χρόνια την δημόσια συζήτηση εξ εφόδου και διαπότισε τον λόγο της πολιτικής τάξης... Με το Ελληνικό ΑΕΠ/εργαζόμενο στο 52% του μέσου όρου Ευρωζώνης, και στο 57% της ΕΕ, με το Ελληνικό ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας ακόμη χαμηλότερα στο 46% της Ευρωζώνης, στο 40% της ΕΕ και με την διαφαινόμενη στασιμότητα ή ελαφρά αρνητική εξέλιξη το 2023-24, τα στοιχεία αυτά βάζουν σε περισυλλογή – όσο κι αν η πανηγυριζόμενη αύξηση του ΑΕΠ κατά ένα 2,3%  είναι σαφώς ταχύτερη απ’ ό,τι στην Ευρωζώνη (0,85%) ή στην ΕΕ (1.02%). Η υστέρηση της παραγωγικότητας αναμένεται «να παραμείνει κατά βάσιν ή ίδια το 2025-26»... Εκείνο που προβάλλει απαραίτητο είναι να δοθεί έμφαση όχι μόνον στην συνεχιζόμενη υστέρηση των επενδύσεων – στο 18% του ΑΕΠ βελτιούμενο, με μέσο όρο ΕΕ στο 22%, αλλά και πάλι στα χρόνια καταβύθισης επί κρίσης δεν αναπληρώνονται! – αλλά και στην υστέρηση στους βασικούς θεσμούς/ core institutions: Δικαιοσύνη, αποδοτικότητα δημοσίων δαπανών, ποιότητα Εκπαίδευσης/Υγείας. Δείτε εδώ το άρθρο (ekdoseiskerkyra.gr, 20/12). 

Απολογισμός της παρουσίασης του βιβλίου του Ανδρέα Ξανθού «Το κόκκινο νήμα, Υγεία – Κοινωνία – Πολιτική» (17/12) (Προλογίζουν οι: Ηλίας Μόσιαλος, Γιάννης Δραγασάκης)

Ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας στο LSE, Ηλίας Μόσιαλος ξεκίνησε την ομιλία του με κάποιες εισαγωγικές παρατηρήσεις για το βιβλίο, ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε στην κατάσταση του ΕΣΥ στη χώρα μας, το οποίο όπως χαρακτηριστικά είπε «βρίσκεται σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι». Ο κ. Μόσιαλος σημείωσε ότι η απόφαση του κ. Ξανθού να καταγράψει και να μοιραστεί την εμπειρία του ως υπουργός Υγείας αποτελεί «πράξη διαφάνειας και λογοδοσίας», αλλά και ένα «σπάνιο φαινόμενο, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς αφού οι περισσότεροι πρωθυπουργοί και υπουργοί δεν διατηρούν λεπτομερή αρχεία της δουλειάς τους». Ο ίδιος, αναφερόμενος στην κατάσταση του ΕΣΥ στη χώρα μας εστίασε στο γεγονός ότι «η οικονομική επιβάρυνση των νοικοκυριών παραμένει υψηλή, ενώ είναι μία από τις υψηλότερες μεταξύ των χωρών μεσαίου και υψηλού εισοδήματος». Σύμφωνα με τον κ. Μόσιαλο «ο ΕΟΠΥΥ δεν έχει αναπτύξει ακόμα την αυτονομία και την στρατηγική αγοραστική ισχύ που θα του επέτρεπε να λειτουργεί ως μοχλός εξορθολογισμού του συστήματος και ποιότητας. Η στελέχωση παραμένει άνιση με έλλειψη νοσηλευτών αλλά και γιατρών, ενώ υπάρχει δυσκολία στη διατήρηση διεπιστημονικών ομάδων φροντίδας». Δείτε εδώ περισσότερα (healthstat.gr, 18/12). 

Κυβερνήσεις συνεργασίας;

Ευάγγελος Βενιζέλος: «Οι κυβερνήσεις αυτοδυναμίας έχουν κλείσει τον κύκλο τους» (Συνέντευξη – ΣΚΑΙ, 16/12)

Η χώρα δεν είναι διακυβερνήσιμη, δεν εννοώ ότι δεν έχει κυβέρνηση κατά το Σύνταγμα, προφανώς έχει, ούτε ότι δεν μπορεί να αποκτήσει, μετά από εκλογές, δεύτερες εκλογές, τρίτες εκλογές, με συνεργασίες, έτσι κυβερνώνται όλες οι χώρες της Ευρώπης. Η διακυβερνησιμότητα αφορά τους θεσμούς, αφορά την κοινωνία, αφορά την εθνική στρατηγική, αφορά τις αναγκαίες συναινέσεις, γιατί εδώ τώρα βρισκόμαστε υπό τελείως διαφορετικές και απαιτητικές συνθήκες διεθνώς, από την εκλογή του Προέδρου Τραμπ, την επανεκλογή, και μετά ο κόσμος αλλάζει... Άρα εμείς είμαστε για να λέμε την άποψή μας, εγώ τουλάχιστον έτσι βλέπω τον εαυτό μου, την τεχνογνωσία μας, ξέρετε δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί, ενώ  κάποιοι είναι τεχνοκράτες, νομίζω ότι εν πάση περιπτώσει η χώρα θέλει καταρχάς την τεχνική των θεσμών, την τεχνική του Συντάγματος και της νομοθεσίας, την τεχνική του Ευρωπαϊκού Δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου, είναι πιο θεμελιώδης αυτή η τεχνοκρατική προσέγγιση από την τεχνοκρατική προσέγγιση ας πούμε της τεχνητής νοημοσύνης ή των τηλεπικοινωνιών, όχι ότι δεν έχει τεράστια, κολοσσιαία αξία, προφανώς έχει ,αλλά για μία δημοκρατική χώρα που έχει προβλήματα κοινωνικής συνοχής, οικονομικής ανταγωνιστικότητας και εθνικής ασφάλειας, η δική μας τεχνοκρατική προσέγγιση έχει και αυτή τη σημασία της, πολύ περισσότερο η ιστορική εμπειρία. Δείτε εδώ την πλήρη συνέντευξη.

Νίκος Αλιβιζάτος: Τελειώσαμε όντως με τις μονοκομματικές κυβερνήσεις;

Στους παρατηρητές των πολιτικών μας πραγμάτων που, εδώ και χρόνια, αναγγέλλουν το τέλος του δικομματισμού και κατ’ επέκταση της Μεταπολίτευσης, έχουν προστεθεί, τις τελευταίες εβδομάδες, και μερικοί αναπάντεχοι συνήγοροι: πρόκειται για ορισμένους έμπειρους πολιτικούς, οι οποίοι, ενώ στο παρελθόν έπλεκαν το εγκώμιο των μονοκομματικών κυβερνήσεων, μιλούν τώρα για συμμαχικές. Αν και επιτηδείως αποφεύγουν να ταχθούν υπέρ της απλής αναλογικής, οι εν λόγω πολιτικοί τονίζουν την ανάγκη για ευρύτερες συσπειρώσεις. Κατ’ αυτούς, μόνον έτσι θα γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στον τρόπο που λειτουργεί η φιλελεύθερη κοινοβουλευτική μας δημοκρατία. Αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν, οι ίδιοι προαναγγέλλουν έκρυθμες καταστάσεις, χρησιμοποιώντας μάλιστα και βαρύγδουπους νεολογισμούς, όπως η κακόηχη μα και αδόκιμη «μη διακυβερνησιμότητα»... Το πιθανότερο είναι ότι, από τις προσεχείς εκλογές, ακόμη και αν αυτές διεξαχθούν σε «δύο γύρους», δεν θα προκύψει κυβέρνηση αυτοδύναμης πλειοψηφίας. Με τον πραγματισμό που συνήθως επιδεικνύουν όταν σφίγγουν τα πράγματα, οι πολιτικοί μας, την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενοι, θα στηρίξουν μία ή περισσότερες κυβερνήσεις συνεργασίας. Θα τις στηρίξουν όμως για λίγο, ώσπου να επανέλθουμε στην πεπατημένη. Δεν θα πρόκειται με άλλα λόγια για λύση, αλλά για μετάθεση του προβλήματος. Δείτε εδώ το άρθρο ("Καθημερινή", 21/12).

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου: Η ώρα των κυβερνήσεων συνεργασίας

Από που χρειαζόμαστε, είναι ένα Κράτος που θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να λειτουργεί ως θερμοκήπιο διαφθοράς. Για να γίνει αυτό πρέπει να αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα, με πρώτο τον τρόπο που παράγεται ο πλούτος. Γι’ αυτό και το αίτημα του σύγχρονου, δίκαιου Κράτους, δεν κωδικοποιείται με τη λέξη «Κάθαρση», είναι ο λάθος όρος... Συζητάμε πάλι από την αρχή τα ίδια πράγματα. Κι αυτό από μόνο του δηλώνει το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε. Μπορεί όμως να αλλάξουν τα πράγματα αν εμείς, οι πολίτες, σταματήσουμε να λέμε ψέματα στους εαυτούς μας. Η κάθαρση δεν θα επέλθει με τις εκρήξεις θυμού αλλά μόνο αν αλλάξει το Κράτος που παράγει τη διαφθορά. Πώς θα γίνει αυτό; Πώς μπορεί το Κράτος να μην παράγει διαφθορά; Με τον τρόπο που αρνούνται κάποιοι και φοβούνται αρκετοί: Με τις κυβερνήσεις συνεργασίας... Οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις είναι που λειτουργούν αποτρεπτικά στις αναγκαίες αλλαγές. Οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις είναι που αναπαράγουν τα πελατειακά δίκτυα και άρα και τις συνθήκες που ευδοκιμεί η διαφθορά. Οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις είναι πλέον πρόβλημα. Ήρθε η ώρα για κυβερνήσεις ευρείας συνεργασίας. Χωρίς θυμό. Συνειδητά. Δείτε εδώ το άρθρο (news247.gr/, 19/12).

Κώστας Χλωμούδης: Για την αναζήτηση “συναινέσεων” στο ελληνικό πολιτικό σύστημα

Η διακυβερνησιμότητα μιας χώρας στον 21ο αιώνα δεν εξαντλείται στη δημοσιονομική πειθαρχία ή στους δείκτες ανάπτυξης. Κρίνεται από την ικανότητά της να περιορίζει τις ανισότητες, να προστατεύει τη δημοκρατία από την πλουτοκρατία και να πείθει τους πολίτες ότι οι κανόνες ισχύουν για όλους. Μετριέται με την ικανότητά της να κρατά την κοινωνία όρθια, να περιορίζει τις ανισότητες και να δίνει νόημα στη συλλογική προσπάθεια. Αυτό απαιτεί σοβαρή τεκμηρίωση, πολιτικό θάρρος και ευρωπαϊκή συνεργασία. Αυτή είναι η πρόκληση της εποχής — και το στοίχημα μιας νέας ελληνικής συναίνεσης. Μια νέα πολιτική συναίνεση δεν θα προκύψει αυτόματα. Αν, όμως, οικοδομηθεί πάνω στη δικαιοσύνη, τη διαφάνεια και την εμπιστοσύνη, μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια Ελλάδα πιο δίκαιη, πιο σταθερή και —τελικά— πραγματικά διακυβερνήσιμη. Απαιτεί υπέρβαση τακτικισμών, σοβαρή τεκμηρίωση πολιτικών επιλογών και απεγκλωβισμό από ιδεολογικά στερεότυπα που δεν ανταποκρίνονται πλέον στην πραγματικότητα. Κυρίως, όμως, απαιτεί πολιτικό θάρρος: αλήθειες που δεν χωρούν σε συνθήματα και συμμαχίες που δεν βασίζονται στον φόβο, αλλά στην ελπίδα. Δείτε εδώ το άρθρο (metarithmisi.gr, 19/12).

Πρωτοβουλίες νέων

Λευτέρης Φοίβος Βασιλόπουλος: 100 αφίσες για το Ρεμπέτικο – Νέα γενιά και παραδοσιακοί ήχοι  

Στην παρουσίαση του νέου τεύχους του περιοδικού grd με θέμα το ρεμπέτικο, η οποία έλαβε χώρα την Τρίτη 16 Δεκεμβρίου στο μουσείο Μπενάκη, ο χώρος ήταν κατάμεστος και με πολύ νέο κόσμο. Η θεματική του περιοδικού άλλωστε προσεγγίζει με έναν ιδιαίτερο τρόπο το νεανικό κοινό: Μέσα από περισσότερες από 100 αφίσες και Gen Z αισθητική, σύγχρονοι καλλιτέχνες/ιδες από διαφορετικά πεδία μας μιλάνε για το ξεχωριστό αυτό είδος μουσικής. Με τη συμμετοχή παλιών και νέων καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων η Χάρις Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας, η Μαρίνα Σάττι και ο Νέγρος του Μοριά (ΝΤΜ), ο πρώτος «τραμπέτης», ο οποίος αναφέρει ότι συνδυάζει «τον παλιό ελληνικό ήχο με το σήμερα», ένα πάντρεμα της trap με το ρεμπέτικο... Για μια γενιά που νιώθει ότι ασφυκτιεί όταν βρίσκεται στην Ελλάδα, αλλά νοσταλγεί μόλις φεύγει, η επαναπροσέγγιση των παραδοσιακών ήχων αποτελεί έναν χώρο συλλογικής έκφρασης των συναισθημάτων απαισιοδοξίας και αγανάκτησης.  Οι αφίσες του περιοδικού θα παρουσιαστούν στον πολυχώρο του Plex στον Κεραμεικό από τις 23/12/25 έως τις 23/01/26. Δείτε εδώ περισσότερα (tvxs.gr, 20/12).

Αναστασία Νταλακώστα: «My Voice My Choice»: Μια Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών για το Δικαίωμα στην Άμβλωση

Στις 17 Δεκεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών My Voice, My Choice, καλώντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε επόμενα βήματα! Μέσω της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών, ένα μηχανισμό συμμετοχής των πολιτών σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το κίνημα πολιτών για την διασφάλιση του δικαιώματος σε ασφαλή και προσβάσιμη άμβλωση κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από 1 εκ. ψήφους από πολίτες σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητώντας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει τη θέσπιση νομοθεσίας πάνω στο θέμα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει, έως τον Μάρτιο του 2026, να παρουσιάσει τα μέτρα (νομοθετικά ή μη) που προτίθεται να λάβει, αιτιολογώντας τις αποφάσεις της... Αυτή τη στιγμή, 20 εκ. γυναίκες στην Ε.Ε. στερούνται το δικαίωμα πρόσβασης σε ασφαλή άμβλωση. Γυναίκες πεθαίνουν λόγω των απαγορεύσεων και των περιορισμών. Πολλοί γιατροί αρνούνται να εκτελέσουν αμβλώσεις λόγω δεοντολογικών, θρησκευτικών ή ηθικών πεποιθήσεων, ανεξαρτήτως νόμων... Σχεδόν καμία χώρα στην Ε.Ε. (ούτε η Ελλάδα) δεν περιλαμβάνει το δικαίωμα στην άμβλωση στο Σύνταγμά της. Είναι, δυστυχώς, ακόμη θέμα ταμπού, ειδικά σε πιο μικρές και κλειστές κοινωνίες. Πάμε να στηρίξουμε αυτή την πολύ σημαντική πρωτοβουλία. Δείτε εδώ το άρθρο (paremvasi2030.org, 22/12).

Έχω προσπαθήσει να μιλήσω για το συλλογικό κακό που έχει προκαλέσει το κόλλημά μας με την αρχαία ιστορία, την ίδια ώρα που αρνούμαστε επιδεικτικά να διδάξουμε, να διαβάσουμε, να συζητήσουμε τη νεότερη. Αυτή δηλαδή που έχει άμεση σχέση με το πως η δημοκρατία μας έχει διαμορφωθεί τους τελευταίους δύο αιώνες. Δεν θα μπω σε κλισέ γύρω από το “όποιος δεν διαβάζει την ιστορία είναι καταδικασμένος να την επαναλάβει”, αλλά αυτό για το οποίο θα ήθελα να γράψω σήμερα, είναι η σχέση μας -ως νέα γενιά- με τους θεσμούς... Όσον αφορά την εμπιστοσύνη των νέων Ελλήνων στους θεσμούς και τη δημοκρατία, αρκεί μόνο να αναφέρουμε πως σε κλίμακα 0-10, με ερώτημα “πώς θα αξιολογούσατε τον τρόπο που λειτουργεί η δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα;”, η μέση τιμή των απαντήσεων δεν υπερβαίνει το 3,3/10... Όπως γράφει και η Scanlon, έχουμε πλέον δύο οικονομίες. Οι μεγαλύτεροι άνθρωποι ζουν σε αυτή όπου επηρεάζονται λιγότερο από το AI και την μείωση της αγοραστικής δύναμης (κατέχουν ήδη πλόυτο), ενώ οι νέοι βιώνουν έντονα τα προβλήματα που αναφέρονται παραπάνω. Ως αποτέλεσμα, η εμπιστοσύνη τους προς τους θεσμούς βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, κάτι το οποίο οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο απόρριψης της δημοκρατικής διαδικασίας. Δείτε εδώ το άρθρο (substack.com, 22/12).

********************************************

Μαρία Καρυστιανού: «Η Ευρώπη μιλά για Κράτος Δικαίου, αλλά στην πράξη ευλογεί το Κράτος αδίκου στην Ελλάδα» (στο πλαίσιο της ομιλίας στο Ευρωκοινοβούλιο με θέμα: «Η αρχή της υπεροχής του Ευρωπαϊκού Δικαίου και το Σύνταγμα σε υποθέσεις διαφθοράς», 9/12)

Αυτό το ξέπλυμα ποινικών ευθυνών μέσα από το νομικό “παράθυρο” του άρθρου 86 του Συντάγματος, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν υποχρεωμένες να το αποκλείσουν και να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα. Παρά ταύτα μέχρι και σήμερα δεν το έπραξαν, με αποτέλεσμα η Ευρώπη να ομιλεί στα λόγια για Κράτος Δικαίου, αλλά στην πράξη να ευλογεί στην Ελλάδα Κράτος αδίκου, η δε Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να μην ακουμπάει τους ποινικά υπόλογους πολιτικούς που έχουν καταχραστεί τα  δισεκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών και άρα εκ των πραγμάτων να μην ανταποκρίνεται στον ρόλο της… Με το από 01.10.2025 Υπόμνημα μου αναδείχθηκε και το ψευδοεπιχείρημα της ανύπαρκτης παραγραφής, με  το πρόσχημα της οποίας η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν ακούμπησε στο ελάχιστο την ποινική δικογραφία των Τεμπών για τους πολιτικούς, παρά μόνο άρον άρον την έστειλε στη Βουλή, όπου και αυτονόητα θάφτηκε… Όλοι κατανοούμε ότι  η αποδοχή του παραπάνω νόμιμου αιτήματος θα αποτελέσει σταθμό στην ιστορία  της Ελλάδος,  αφού οι ποινικά υπόλογοι πολιτικοί επιτέλους θα ανακριθούν και δικαστούν με βάση τον νόμο που ισχύει για όλους μας, οι δε μέλλοντες πολιτικοί, που πλέον θα γνωρίζουν ότι μετά από δεκαετίες η  ατιμωρησία  έληξε,  θα φροντίσουν  να είναι έντιμοι και συνεπείς στον όρκο τους απέναντι στη χώρα μας και τους πολίτες. Δείτε εδώ περισσότερα.

Reporters United: Έρευνα - φιάσκο της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας για το Predator

Η έρευνα - φιάσκο για το Predator από την «ανεξάρτητη αρχή» του κ. Μητσοτάκη. Η «χαμένη» προπληρωμένη κάρτα του κρεοπώλη που πλήρωνε τα μηνύματα του Predator. Η -κατά διαβολική σύμπτωση- ταυτόχρονη παρακολούθηση στελέχους του Facebook από ΕΥΠ - Predator.  Μάρτυρες: Αλεξάνδρα Ρογκάκου, Αιμίλιος Κοσμίδης, Άρτεμις Σίφορντ. Στις 19.12.2025 (24η δικάσιμος) η διοικήτρια της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας Αλεξάνδρα Ρογκάκου αναγκάστηκε να παραδεχθεί κενά στην έρευνα της Αρχής για τυχόν χρήση του Predator από την ΕΥΠ του κ. Μητσοτάκη. Μετά την έρευνα - φιάσκο της ΕΑΔ, η κυβέρνηση άλλαξε τα προσόντα για τον διοικητή της ΕΑΔ και η κ. Ρογκάκου πήρε μόνιμα τη θέση. «Αποκτήσατε πτυχίο [για τη θέση];», ρώτησε ο πρόεδρος. «Όχι, άλλαξε ο νόμος», απάντησε η μάρτυρας. Η κ. Ρογκάκου είπε ότι η έρευνα της ΕΑΔ βασίστηκε σε απαντήσεις της ΕΥΠ.  «Αυτό δεν είναι δική σας έρευνα, αλλά του ελεγχόμενου», είπε ο πρόεδρος. «Δεν είναι επισφαλής η έρευνα που βασίζεται σε στοιχεία του ελεγχόμενου;».  «Τα στοιχεία διασταυρώθηκαν και από τις εταιρείες», είπε η κ. Ρογκάκου. Όμως, η Intellexa και η Krikel ήταν επίσης ελεγχόμενες, όπως η ΕΥΠ. Η κ. Ρογκάκου είπε ότι η ΕΑΔ έκανε έλεγχο μόνο στα κείμενα των συμβάσεων της Intellexa και της Krikel και όχι σε τυχόν άτυπες πληρωμές. «Γιατί ο έλεγχος στην Intellexa έγινε τον Ιούνιο του 2022;», ρώτησε εύλογα ο εισαγγελέας, καθώς η έρευνα της ΕΑΔ είχε ανακοινωθεί δύο μήνες νωρίτερα. «Οι επιθεωρητές έπρεπε να διαβάσουν. Δεν παίρνουν μια εντολή και πάνε αμέσως. Και τρέχουν κι άλλοι έλεγχοι», απάντησε η μάρτυρας. Δείτε εδώ περισσότερα. 

Γιώργος Σιακαντάρης: Γιατί μίλησα στην Πάτρα

Πολλοί αναρωτήθηκαν ποιος ήταν ο συμβολισμός της παρουσίας μου ως ομιλητή στην παρουσίαση του βιβλίου Ιθάκη του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Πάτρα... Οι κρίσεις για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ εξαρτώνται από το πού επιλέγει να κρατήσει τη ράβδο του ο κρίνων. Αν δηλαδή θεωρεί πως η κυρίαρχη αντίθεση είναι μεταξύ λαϊκισμού – αντιλαϊκισμού, όπως πίστευα μέχρι το 2019, τότε θα είναι πολύ αυστηρός. Αν όμως θεωρεί πως η κύρια αντίθεση είναι μεταξύ αυτών που παρασιτούν πάνω στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας και αυτών που ζουν από την εργασία τους ή με άλλα λόγια αν πιστεύει πως παρά την απαξίωση της διάκρισης Αριστερά – Δεξιά, αυτή εξακολουθεί να είναι η κύρια αντίθεση, τότε η κρίση του θα είναι πιο ευνοϊκή για τη διακυβέρνηση Τσίπρα, παρά την κατηγορηματική απόρριψη της συνεργασίας με τους αναμφίβολα ακροδεξιούς ΑΝΕΛ. Πάντως στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου του, με τον τίτλο Πυξίδα, ο Τσίπρας αναδεικνύει ένα αδρό περίγραμμα ενός σύγχρονου προοδευτικού προγράμματος με στόχο τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων... Ο Αλέξης Τσίπρας σ’ αυτό το βιβλίο αναφέρεται σε μια φράση του Μαρξ για τον «τυφλοπόντικα της ιστορίας». Θα μπορούσε όμως να αναφερθεί και σε μια άλλη φράση που αγαπούσε να χρησιμοποιεί πάλι ο Μαρξ: «De te fabula narratur», «για εσένα μιλάει αυτός ο μύθος». Αυτά ήθελα να συμβολίσω πηγαίνοντας στην Πάτρα εγώ ένας παλιός σοσιαλδημοκράτης και καθόλου μέχρι πρότινος ριζοσπάστης. Δείτε εδώ το άρθρο ("Νέα", 20/12).

Nomarchia.gr– Editorial: Το γεγονός της τυπικής ενσωμάτωσης των νέων Αλβανών στην ελληνική πολιτική κοινότητα διαθέτει οπωσδήποτε μεγάλη θεσμική και συμβολική αξία

Η δυσανεξία απέναντι στην ένταξη μεταναστών στο σώμα του λαού δεν βρίσκεται ασφαλώς στην προμετωπίδα μόνο του σύγχρονου αμερικανικού εθνικισμού. Επί τρεις και πλέον δεκαετίες, αντίστοιχη υποδοχή επεφύλαξαν το ελληνικό κράτος και η ελληνική κοινωνία στους Αλβανούς μετανάστες που αναζήτησαν, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, μια καλύτερη τύχη στη χώρα μας. Παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί εργάστηκαν σκληρά, στήριξαν την εθνική οικονομία, ανανέωσαν τον μαθητικό πληθυσμό και ανέπτυξαν ουσιαστικούς δεσμούς με τη νέα τους πατρίδα, στερήθηκαν για χρόνια την ελληνική ιθαγένεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα που απορρέουν από την απονομή της. Τομή για τη μεταναστευτική πολιτική της χώρας, και ιδίως για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς, αποτέλεσαν οι νόμοι 3838/2010 και 4332/2015, οι οποίοι έδωσαν χώρο στο δίκαιο του εδάφους, καθώς προέβλεψαν τη δυνατότητα απονομής της ελληνικής ιθαγένειας σε πρόσωπα που γεννήθηκαν στη χώρα και φοίτησαν σε ελληνικά σχολεία. Παρά τον αντιδραστικό ακτιβισμό της πλειοψηφίας της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η οποία επιχείρησε να προσδώσει συνταγματική περιωπή στο δίκαιο του αίματος (βλ. την απόφαση ΣτΕ 460/2013), η νεότερη νομοθετική ρύθμιση επέτρεψε, τα τελευταία χρόνια, να αποδοθεί η ελληνική ιθαγένεια σε χιλιάδες μετανάστες δεύτερης γενιάς από την Αλβανία. Δείτε εδώ περισσότερα. 

Αντώνιος Καπετάνιος: Διαχείριση βοσκήσιμων εκτάσεων και ΟΠΕΚΕΠΕ

Ήταν το έτος 2012 που ως συμμετέχων στο σύστημα της δασικής διοίκησης σε κεντρικό επιτελικό επίπεδο (σε επίπεδο υπουργείου), και μάλιστα σε θέση προϊσταμένου διοικητικής μονάδας, με αρμοδιότητα στα θέματα της προστασίας των δασικών γαιών, είχα επαναφέρει για ακόμη μια φορά το ζήτημα της ορθής διαχείρισης των βοσκήσιμων εκτάσεων της χώρας και της ακολουθητέας πολιτικής (είχα ξεκινήσει από το έτος 2007 να το θέτω, με εισηγήσεις μου, τουλάχιστον τέσσερεις φορές μέχρι το συγκεκριμένο έτος). Η επιμονή μου απέρρεε από την αναγκαιότητα ορθής και με επιστημονικά κριτήρια διαχείρισης των εν λόγω εκτάσεων, που προσδιορίζονταν ως «βοσκότοποι», ώστε να θεωρούνται στο πλαίσιο της αειφορίας και να μην υποβαθμίζονται από την υπερβόσκηση ή λόγω της εγκατάλειψής τους μετά την εξάντληση του οικολογικού τους δυναμικού... Είναι σαφής εκ τούτων ο βασικός προσανατολισμός των σχετικών διατάξεων στις ανάγκες/απαιτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ για την απρόσκοπτη λειτουργία των επιδοτήσεων στον τομέα της κτηνοτροφίας. Οι διατάξεις ουσιαστικά δεν απέβλεπαν στην περιβαλλοντική διαχείριση των βοσκήσιμων εκτάσεων της χώρας, αλλά στη διά της περιβαλλοντικής τους διαχείρισης, όπως ανεπαρκώς διά των διαχειριστικών σχεδίων εισάγονταν, διαμόρφωση της διαδικασίας κατανομής των δικαιωμάτων χρήσης της βοσκής, στο πλαίσιο εξυπηρέτησης της ενωσιακής υποχρέωσης για τη λήψη των σχετικών επιδοτήσεων. Δείτε εδώ περισσότερα.

Εκδηλώσεις/ Ανακοινώσεις

Το Ίδρυμα Θεμιστοκλή & Δημήτρη Τσάτσου – Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου και η Ένωση Ελλήνων Συνταγματολόγων (σε συνεργασία με την Ένωση Διοικητικών Δικαστών, τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ) διοργανώνουν δημόσια συζήτηση με θέμα: «Τα όρια της ελευθερίας του λόγου των δικαστών και των (επι)κριτών τους». Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026, στις 18:00, στην ΕΣΗΕΑ. Δείτε εδώ το δελτίο τύπου. 

Η Διεθνής Διαφάνεια – Ελλάς και η ΕΕΛ/ΛΑΚ διοργανώνουν Ετήσιο Συνέδριο με θέμα: «Ανοιχτά Δεδομένα και Τεχνητή Νοημοσύνη: Νέες Δυνατότητες & Προκλήσεις στη Διαφάνεια, τις Δημόσιες Συμβάσεις και τους Προϋπολογισμούς». Η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026, 10:00-16:00, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Δείτε εδώ το δελτίο τύπου.