e-library

Εβδομαδιαία Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Ιδεών

Αποσπάσματα του εβδομαδιαίου ενημερωτικού δελτίου e-library αναρτώνται στη σελίδα της Ένωσης Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στο facebook. Μπορείτε εδώ να κάνετε like ώστε να βλέπετε τις τρέχουσες δημοσιεύσεις και να ενημερώσετε τους φίλους σας. Συντονισμός: Περικλής Βασιλόπουλος.

Η Ένωση Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ σας εύχεται ολόψυχα Καλή Ανάσταση, με Ελπίδα και Αισιοδοξία!

                                                       Επικαιρότητα

Αντώνης Παπαγιαννίδης: Το ελληνικό πολιτικό σύστημα «εν κινήσει»

Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας παραδοσιακά βρίσκεται σε flex, σε συνεχή κίνηση. Αυτή τη φορά, διαδοχικά σοκ – η defacto χρεοκοπία που σχεδόν κατέληξε στο Grexit· μετά η πανδημία Covid· πιο πρόσφατα οι πληθωριστικές δοκιμασίες λόγω του πολέμου της Ουκρανίας – φαινόταν ότι εγκατέστησαν σε έναν ανήσυχο πληθυσμό την τάση να πάει για σταθερότητα. Στην πραγματικότητα, η αναζήτηση της σταθερότητας φαίνεται να έχει εξελιχθεί σε κάποιο είδος νέας πολιτικής άγκυρας: η σημερινή κυβέρνηση έχει αξιοποιήσει δεόντως την υπόσχεση/προσδοκία σταθερότητας, ή μάλλον κυμάτιζε συνεχώς το δυσοίωνο φάσμα της αποσταθεροποίησης ήταν οποιαδήποτε αλλαγή που θα συμβεί στο πολιτικό τοπίο – όπως είναι... Στη συνέχεια, ένα κύμα ολοένα και πιο καταδικαστικών κυβερνητικών σκανδάλων ήρθε στην επιφάνεια, τα οποία έτειναν να επανερμηνεύσουν την έννοια της σταθερότητας με αρκετά νοσηρό τρόπο... Όλα αυτά θα αποτελούσαν την παροιμιώδη "γραφή επί τοίχου" για την σημερινή Κυβέρνηση; Πιθανότατα όχι - ειδικά αφού η Αντιπολίτευση όπως υπάρχει είναι διαβόητα κατακερματισμένη και διαμάχη. Παρόλα αυτά, τις τελευταίες ημέρες έγινε ολοένα και πιο σαφές ότι τρία νέα πολιτικά κόμματα ετοιμάζονται να μπουν στην αρένα. Δείτε εδώ το άρθρο (ekdoseiskerkyra.gr, 6/4).

Αναστάσης Περράκης: Η κυβερνητική πολιτική του Τσίπρα μετά το καλοκαίρι του 2015

Μια όμως και έχουμε 2026 πλέον, είναι καλό να δούμε αναλυτικά τι έκανε ο Τσίπρας όταν εγκατέλειψε τα βαρίδια Κωνσταντοπούλου, Λαφαζάνη, Βαρουφάκη, και άλλων, και κυβέρνησε. 1. Ολοκλήρωση προγράμματος στήριξης: Στις 20 Αυγούστου 2018 ολοκληρώθηκε το τρίτο πρόγραμμα οικονομικής στήριξης της Ελλάδας, και τον ίδιο μήνα συμφωνήθηκε στο Eurogroup σημαντική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. 2. Ανάπτυξη: Η οικονομία κατέγραφε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης: 1,5% το 2017 και γύρω στο 2% το 2018, με προβλέψεις για πάνω από 2% τα επόμενα χρόνια. 3. Μείωση ανεργίας: Η ανεργία μειώθηκε κατά 8,7 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2014–2019, με ταχύτερο ρυθμό απ' ό,τι την επόμενη πενταετία παρά το ευνοϊκότερο οικονομικό περιβάλλον εκείνης. 4. Εξαγωγές. 5. Αύξηση κατώτατου μισθού και κατάργηση υποκατώτατου: Από τον Φεβρουάριο του 2019 ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε στα 650 ευρώ από τα 586 ευρώ του 2012 (αύξηση 11%), ενώ καταργήθηκε ο υποκατώτατος μισθός για νέους έως 25 ετών, των οποίων οι αποδοχές αυξήθηκαν κατά 27%. Η κίνηση αυτή ωφέλησε άμεσα περίπου 880.000 πολίτες. 6. Συμφωνία Πρεσπών: Τον Ιούνιο του 2018 υπεγράφη η Συμφωνία των Πρεσπών για την επίλυση του Μακεδονικού ονοματολογικού ζητήματος. Ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός Τύπος, ηγέτες κρατών και όλα τα κόμματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την χαιρέτισαν ως ιστορική. 7. Συνταγματική αναθεώρηση κ.ά. Δείτε εδώ περισσότερα.

Άννα Διαμαντοπούλου: «Ελλάδα 21ος Αιώνας Εθνική Ισχύς – Πίστη στη Δημοκρατία – Κοινωνικό Κεφάλαιο» (Ομιλία στο 4ο Τακτικό Συνέδριο ΠΑΣΟΚ)

Το συνέδριο γίνεται σε μια περίοδο τεράστιων αλλαγών και το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα που απάντησε πάντοτε στις μεγάλες αλλαγές… Ο ψηφιακός κόσμος της Γ΄ Βιομηχανικής Επανάστασης – που σήμερα επιχειρούμε να κατακτήσουμε στην Ελλάδα, ήδη αποτελεί παρελθόν. Γιατί και παραμένουμε τελευταίοι στην Ευρώπη… Η τεχνητή νοημοσύνη είναι μια νέα περίοδος. Είμαστε στη γέννηση μιας νέας εποχής. Αλλάζει ο τρόπος λειτουργίας των επιχειρήσεων και του κεφαλαίου, νέοι τρόποι επικοινωνίας, ανατροπές  στην εργασία και στα επαγγέλματα, νέα δεδομένα στις αμοιβές και συντάξεις, αλλαγές και παρεμβάσεις στη δημοκρατία και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Είμαστε σε μια περίοδο που επωάζεται. Και πιθανόν νέες ιδεολογίες, νέες πολιτικές, μιας εποχής όμως που εμείς ζούμε την προεργασία της. Μια εποχή στην οποία κυριαρχούν κάθε είδους πολιτικά τέρατα. Αυτό που ζούμε σήμερα: Είναι  ο αυταρχισμός με τον μανδύα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Είναι η επιβολή του επιχειρηματικού και τεχνολογικού κεφαλαίου επί της πολιτικής. Είναι η αύξηση των ανισοτήτων. Είναι πόλεμοι που παράγονται και δημιουργούνται γύρω μας, μεταναστευτικές ροές, μη αντιμετωπίσιμες σε λίγο. Όλα αυτά γίνονται γύρω μας και εμείς είμαστε στο κέντρο ενός μικρότερου κόσμου από αυτόν του πλανήτη που βιώνει αυτές τις αλλαγές με τον πλέον σφοδρό τρόπο. Δείτε εδώ περισσότερα. 

Ο εκδότης Ν. Καραμανλής, "Βασιλιάς" των απευθείας αναθέσεων και του εξπρές πλουτισμού επί κυβέρνησης Μητσοτάκη  (Όταν το επιτελικό κράτος «φροντίζει» για να περνούν καλά και οι φίλοι και οι συνεργάτες του Γρηγόρη Δημητριάδη), (Συντακτική ομάδα - "Νέα", 2/4).

Η ταχύτατη ανέλιξη συγκεκριμένων επιχειρηματικών σχημάτων, τα οποία φαίνεται να ανακαλύπτουν την «κότα με τα χρυσά αυγά» στα ταμεία του Δημοσίου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αποτελεί ένα φαινόμενο που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια και τον τρόπο διανομής των κρατικών και ευρωπαϊκών πόρων. Το πράγμα γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον, όμως, όταν μεταξύ των «τυχερών» είναι και άνθρωποι που (υποτίθεται) κάνουν δημοσιογραφία αλλά, ξαφνικά, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, «ανθίζουν» επιχειρηματικά με πελάτη το δημόσιο, χωρίς να έχουν στο ενεργητικό τους άλλες σοβαρές επιχειρηματικές ή εκδοτικές επιτυχίες... Σε αυτούς συγκαταλέγεται κι ο εκδότης Νίκος Καραμανλής της NK Media Group, στην οποία ανήκουν η ηλεκτρονική «εφημερίδα» Political, το «Paraskhnio» και το «Karfitsa». Συν γυναιξί και τέκνοις.  Οι λογαριασμοί τους στα κοινωνικά δίκτυα και οι κοινωνικές εκδηλώσεις των επιχειρήσεών τους, μάλιστα, μοιάζουν με φωτογραφικά άλμπουμ της ΝΔ. Ενώ διατηρούν σχέσεις και συνεργασίες με άλλες εταιρείες του «γαλάζιου οικοσυστήματος» όπως η Bright Business Solutions των Γιώργου Πουλόπουλου και Κώστα Σάκκαρη, η οποία επενδύει σε media, sites, εφημερίδες και φυλλάδια, μεταξύ άλλων και του ομίλου Καραμανλή. Δείτε εδώ το άρθρο.

                                                             ΟΠΕΚΕΠΕ

Μάχη Γεωργακοπούλου: ΟΠΕΚΕΠΕ - Λύσεις απέναντι στο κομματικό κράτος και τη διαφθορά

Η διαφάνεια δεν είναι μόνο e-εξυπηρέτηση αλλά είναι και πληροφοριακή λογοδοσία, ανιχνευσιμότητα πράξεων, ενεργή πρόληψη μέσω data governance. Το γεγονός ότι δεν έχουν εφαρμοστεί υποχρεωτικά συστήματα ελέγχου σε κρίσιμους οργανισμούς εδώ και 6 χρόνια αποτελεί στρατηγική αποτυχία… Χρειάζεται κουλτούρα ακεραιότητας και αντιμετώπισης της διαφθοράς... Όσο η ελληνική δημόσια διοίκηση επενδύει μόνο στην «εικόνα» και όχι στον μηχανισμό ελέγχου, τα σκάνδαλα δεν θα εκλείψουν. Η σπουδαία αυτή μεταρρύθμιση δεν είναι μόνο ζήτημα τεχνολογίας αλλά πρωτίστως ζήτημα πολιτικής βούλησης... Η Ελλάδα έχει τεράστια αποθέματα ταλέντου, καινοτομίας και εθνικής υπερηφάνειας. Το απέδειξε όταν έπρεπε να σταθεί στα δύσκολα. Όμως το συστημικό φαινόμενο της διαφθοράς υπονομεύει το μέλλον μας και απαιτεί άμεσα κοινή εθνική στρατηγική. Όπως έλεγε ο Lee Kuan Yew, (ο ιδρυτής της σύγχρονης Σιγκαπούρης και ίσως ο πιο επιδραστικός ηγέτης στον κόσμο σε θέματα δημόσιας διοίκησης και διαφάνειας). «Αν θέλεις να σταματήσεις τη διαφθορά, πρέπει να είσαι έτοιμος να στείλεις φυλακή και φίλους και συγγενείς». Δείτε εδώ το άρθρο (metarithmisi.gr, 3/4).

Βίβιαν Ευθυμιοπούλου: H ζημιά που προκαλεί το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι δευτερευόντως οικονομική

Πότε να προλάβει ο κ. Κώστας Αχ. Καραμανλής να ασχοληθεί με την επίλυση των γραφειοκρατικών προβλημάτων που καθυστερούσαν την υλοποίηση της σύμβασης 717 για την τηλεδιοίκηση στο σιδηρόδρομο, αυτή που αν λειτουργούσε θα είχε αποτρέψει το δυστύχημα των Τεμπών, όταν κάθε μέρα, όλη μέρα, οι συνεργάτες του ασχολούνταν με την εξυπηρέτηση των ψηφοφόρων του στην εκλογική του περιφέρεια; Αυτό είναι το θεμελιώδες πρόβλημα με το πελατειακό κράτος. Έχει καταλήξει να σκοτώνει... Να δεχτώ ότι οι παρεμβάσεις Καραμανλή δεν προκάλεσαν οικονομική βλάβη. Να δεχτώ ότι δεν έκλεψαν. Όμως έκαναν, τελικά, κάτι χειρότερο: αντί να πιέζει κι αυτός για τη μεταρρύθμιση του ΟΠΕΚΕΠΕ αναπαρήγαγε το πρόβλημα δηλαδή την εξάρτηση και μαζί τη φτώχεια και βέβαια αυτή η δραστηριότητα τον απέτρεψε από το να αφοσιωθεί στα σημαντικά του χαρτοφυλακίου του. Τα αποτελέσματα τα είδαμε και ακόμα και σήμερα δεν έχουμε συνέλθει και από αυτή την τραγωδία γιατί ήρθε να προστεθεί στις προηγούμενες: στο Μάτι, τη Μάνδρα, τις πυρκαγιές στην Ολυμπία. Δείτε εδώ περισσότερα.

Δημήτρης Παπαδημητρίου: Η ενδημική διαφθορά της χώρας

Σε μία χώρα με ενδημική διαφθορά, δεν εκπλήσσει καθόλου το γεγονός ότι τα ευρωπαϊκά κονδύλια κατασπαράσσονται με 10 μασέλες. Ξεχωρίζουν όμως δύο τομείς που η κατασπατάληση πόρων ξεπερνά και την πιο αρρωστημένη φαντασία. 1. H επιμόρφωση του εργατικού δυναμικού. Υπολογίζω πρόχειρα ότι έχουμε πάρει από την ΕΕ πάνω από €10δις από το 2000. Δεν ξέρω ούτε έναν άνθρωπο που να βγήκε καλύτερος από την συμμετοχή του στα πρόγραμμα αυτά. Τα στατιστικά για την ανεργία, την παραγωγικότητα και την καινοτομία είναι ενδεικτικά. Έχουμε όμως άπειρες κωμικοτραγικές ιστορίες ρεμούλας να θυμόμαστε. 2. Οι αγροτικές επιδοτήσεις. Από το 1981, πάλι πρόχειρα, πρέπει να έχουμε εισπράξει πάνω από €100δις. Στο μεταξύ γίναμε καθαροί εισαγωγείς τροφίμων, η παραγωγικότητα των Ελλήνων αγροτών βρίσκεται στο 25% των αντίστοιχων της βόρειας Ευρώπης, ενώ η συμμετοχή του πρωτογενούς τομέα στην οικονομία μειώθηκε από 17% το 1981, στο 3.1% το 2025. Δεν υπολογίζω σε αυτά την οικολογική καταστροφή που προκάλεσε η εγκατάλειψη της υπαίθρου. Δεν ξέρω ποιο συναίσθημα πρέπει να μας κυριεύσει για όλα αυτά. Θυμός; Λύπη; Απελπισία; Δείτε εδώ περισσότερα.

Διάγγελμα Πρωθυπουργού/ Για το ασυμβίβαστο Βουλευτή - Υπουργού

Γιάννης Τασόπουλος: Πρώτες σκέψεις για τη μεταβλητή σύνθεση της Βουλής λόγω του ασυμβίβαστου Βουλευτή και Υπουργού

Στο πλαίσιο του διαλόγου που άρχισε σε σχέση με την πρόταση για το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή: Η κυμαινόμενη και μεταβλητή σύνθεση της Βουλής ως αποτέλεσμα των αποφάσεων του πρωθυπουργού για τη σύνθεση της κυβέρνησης και για τους υπουργούς που διορίζει, ακόμη και αν θεωρηθεί σύμφωνη με την αντιπροσωπευτική αρχή, πράγμα πολύ αμφίβολο, είναι εξαιρετικά προβληματική με βάση την κοινοβουλευτική αρχή που ορίζει ότι η κυβέρνηση οφείλει να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής, ως προϋπόθεση για να ασκήσει την εξουσία… Σε τελική ανάλυση, η πρόταση μπορεί μεν να ξεκινά από καλές προθέσεις για το ασυμβίβαστο, για να καταπολεμήσει το ρουσφέτι, οδηγεί όμως σε ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση του ηγεμόνα πρωθυπουργού και κάνει την εκτελεστική εξουσία και ειδικότερα τον πρωθυπουργό τον φορέα της εξουσίας που δεσπόζει καταλυτικά πάνω σε όλο το Σύνταγμα... Απάντηση στο ρουσφέτι πρέπει να είναι η ανεξαρτησία της διοίκησης και ο επαγγελματισμός της. Όχι η περαιτέρω ενίσχυση του πρωθυπουργού.  Αλλά η τύχη των Ανεξάρτητων Αρχών στην Ελλάδα δείχνει ότι ο δρόμος που προτιμά το πολιτικό σύστημα είναι ο υπερσυγκεντρωτικός και όχι η λογική των ελέγχων και των αντίβαρων της εξουσίας. Εδώ είναι το βαθύτερο πρόβλημα. Δείτε εδώ περισσότερα.

Θύμιος Τζάλλας: Η στρεβλή αρχή στη σκέψη του Πρωθυπουργού

Κάπως τα μπέρδεψε τα πράγματα με τη δήλωσή του ο πρωθυπουργός. Καταρχάς, θεωρεί λανθασμένα ότι εφόσον το δημόσιο γίνει αποτελεσματικό, τότε δεν θα συντρέχει λόγος ύπαρξης του πελατειακού κράτους... Αυτό συνιστά ένα λογικό άλμα, μία πρόχειρη σκέψη χωρίς πολιτικό βάθος. Πρώτα απ' όλα, ο πολιτικός πάντα θα επιχειρεί και θα συνδιαλέγεται με τον πολίτη μέσα σε ένα αναποτελεσματικό και άδικο σύστημα. Ακόμη και σε προηγμένες χώρες, με μεγάλη εμπειρία και αποτελεσματικότητα στον δημόσιο τομέα τους, τα κενά θα υπάρχουν πάντα και πολύ συχνά θα είναι κραυγαλέα. Ισχύει μάλιστα κατεξοχήν στο παράδειγμα που επικαλείται ο πρωθυπουργός, τα Εθνικά Συστήματα Υγείας, τα όρια των οποίων δοκιμάζονται σε όλον τον κόσμο... Αυτή η στρεβλή αρχή στη σκέψη του πρωθυπουργού τον οδηγεί στο δεύτερο πολιτικό λάθος της δήλωσής του. Εισηγείται ως το πρώτο εμβληματικό μέτρο και «αφετηρία μάχης με το βαθύ κράτος (...) το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο»… Ούτε φυσικά πρωθυπουργός, γιατί φαντάζομαι το ασυμβίβαστο θα πρέπει να ισχύει και με τη βουλευτική έδρα του κορυφαίου της κυβέρνησης. Δείτε εδώ περισσότερα.

Φώτης Κόλλιας: Αν το δημόσιο δεν στελεχωθεί εκ νέου, δεν έχουμε και πολλές ελπίδες

Θέλει ο κ. Μητσοτάκης να δείξει πως επιδιώκει πραγματικά την ενίσχυση της διαφάνειας; Ας ξεκινήσει με την ουσιαστική αναβάθμιση της Διαύγειας αφού η πλατφόρμα είναι σχεδόν η ίδια από τότε που δημιουργήθηκε από τον Γ. Παπανδρέου. Ας προωθήσει περιορισμούς στη δράση αετονύχηδων στο δημόσιο και στους ΟΤΑ με ρυθμίσεις που δεν θα επιτρέπουν να σπάει το φυσικό αντικείμενο έργων ή μελετών ή προμηθειών σε πολλά μικρότερα κομμάτια, είτε για να γίνονται απευθείας αναθέσεις, είτε για να μην εντοπίζονται τα κόλπα στη Διαύγεια! Ας προχωρήσει στη συνέχεια σε ουσιαστικές αλλαγές στην απεικόνιση και στη δημοσιοποίηση των οικονομικών πεπραγμένων των ΟΤΑ και συγκεκριμένων οργανισμών. Αν το δημόσιο δεν στελεχωθεί εκ νέου, με σοβαρές αλλαγές στη λειτουργία και στις δυνατότητες ανέλιξης, με ικανά και φιλόδοξα στελέχη δεν έχουμε και πολλές ελπίδες. Κανένας, ούτε η αντιπολίτευση, δε φαίνεται να το κατανοεί. Δείτε εδώ περισσότερα.

                                     ********************************************

Αντώνης Μεταξάς: Ο συνταγματισμός και η μελαγχολία - O θάνατος του Γιούργκεν Χάμπερμας σηματοδοτεί ένα «τέλος εποχής»

O θάνατος του Γιούργκεν Χάμπερμας σηματοδοτεί ένα «τέλος εποχής». Μιας εποχής, η οποία εντούτοις χαρακτηρίζεται από τη ριζική αναδιάταξη των δεδομένων αλλά και επίταση της επικαιρότητας των μειζόνων ερωτημάτων, στην προσπέλαση των οποίων αφιέρωσε την πολυετή, συστηματική αλλά και τόσο επιδραστική, εισφορά της σκέψης και του πολυσχιδούς έργου του. Μαζί του κλείνει ένα κεφάλαιο της Κριτικής Θεωρίας, σχεδόν εκατό χρόνια αφότου η Σχολή της Φρανκφούρτης άρχισε να διαμορφώνεται στις επαχθείς αλλά φιλοσοφικά γόνιμες ιστορικές συνθήκες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Στα τελευταία του χρόνια, στις δημόσιές του εμφανίσεις ο Χάμπερμας δεν έκρυβε την αυξανόμενη απογοήτευσή του για την κατάσταση του κόσμου στη σύγχρονη εποχή της επανάκαμψης της δημαγωγίας, του ανορθολογισμού και της ηθικής ασυμμετρίας: η έκδηλη δυσθυμία ενός φιλοσόφου που πράγματι δεν επεδίωκε να διατυπώσει θεωρητικές κατασκευές χωρίς αξίωση διαπλαστικής τους επιρροής «επί του πεδίου». Μιλώντας δημόσια πρόσφατα, ο Χάμπερμας επεσήμανε την αυξανόμενη αίσθησή του ότι «όλα όσα είχαν συνθέσει τη ζωή του χάνονταν “βήμα προς βήμα”». Μια στιγμή σύζευξης, φρονώ, της ατομικής του με τη συλλογική μας μελαγχολία. Δείτε εδώ το άρθρο ("Βήμα", 5/4). 

Το Reuters υπενθύμισε ότι το BBC World Service εκπέμπει σήμερα σε 43 γλώσσες, έχει εβδομαδιαίο κοινό άνω των 300 εκατομμυρίων και ότι πάνω από το 70% αυτού του κοινού βρίσκεται σε περιοχές με περιορισμένη ελευθερία των ΜΜΕ. Μιλάμε, δηλαδή, για έναν θεσμό που δρα ακριβώς εκεί όπου η αξιόπιστη πληροφόρηση είναι σπανιότερη και συνεπώς πολιτικά πιο πολύτιμη... Η βρετανική συζήτηση, ωστόσο, είναι μόνο μέρος της εικόνας. Αν δει κανείς τη Δύση συνολικά, δεν θα βρει έναν ενιαίο λογαριασμό «soft power», αλλά αρκετά στοιχεία που δείχνουν ότι οι βασικοί δυτικοί φορείς επιρροής είτε λειτουργούν με πίεση είτε διασπείρονται σε πολλά, ασύνδετα κέντρα... Η Δύση εξακολουθεί να διαθέτει θεσμούς με βαρύτητα, πανεπιστήμια με παγκόσμια ακτινοβολία, πολιτιστικά δίκτυα, μέσα ενημέρωσης που αναγνωρίζονται ως πιο αξιόπιστα από τους ανταγωνιστές τους, και προγράμματα όπως το Erasmus που συντηρούν δεσμούς γενεών. Αυτό που μοιάζει να φθείρεται είναι  η βούληση να το ανανεώνει -σα να εξοικειώνεται, αργά αλλά σταθερά, με τη συρρίκνωση.Σε έναν κόσμο όπου το πληροφοριακό πεδίο είναι ήδη γεωπολιτικό πεδίο μάχης, το κενό δεν μένει ποτέ κενό. Και συνήθως το καλύπτει εκείνος που είχε αποφασίσει εγκαίρως ότι η επιρροή δεν είναι πολυτέλεια, αλλά κρατική υποδομή. Δείτε εδώ το άρθρο (jaj.gr, 27/3).

Αρίστος Δοξιάδης: Μακροζωία και εργασία

Η κανονική ζωή, όπως την ξέραμε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, κλονίζεται στην εποχή μας από δύο μεγάλες εξελίξεις, που κυριαρχούν στην πολιτική και στη δημόσια σφαίρα: αφενός η γεωπολιτική αστάθεια, με τους πολέμους που επιφέρει, και αφετέρου η τεχνητή νοημοσύνη, που θα αλλάξει την οικονομία με τρόπους που δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Υπάρχει όμως μια τρίτη μεγάλη εξέλιξη που δεν τη συζητάμε αρκετά και δεν προετοιμαζόμαστε για την επίδρασή της στην οικονομία, στο κοινωνικό κράτος, αλλά και στην οικογενειακή ζωή: είναι η αύξηση στη μέση διάρκεια ζωής. Η αύξηση είναι σταθερή εδώ και πολλές δεκαετίες σε όλο τον κόσμο, με προσωρινή διακοπή στα δύο χρόνια της πανδημίας. Στην Ελλάδα, παρά τη βαθιά οικονομική κρίση που εκδηλώθηκε το 2009, το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε από 80,2 έτη που ήταν το 2009 σε 83,1 το 2025. Στη μακροχρόνια αυτή τάση συμβάλλουν η πρόοδος στην ιατρική και στις βιοεπιστήμες, αλλά και συνειδητές αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως είναι η καλύτερη διατροφή και περισσότερη άσκηση. Πολλοί επιστήμονες προβλέπουν ότι η μέση διάρκεια ζωής το 2050 θα έχει αυξηθεί ακόμα κατά 5 έτη συγκριτικά με το 2025 και ότι 15%-20% των γυναικών που είναι σήμερα 20 ετών στην Ευρώπη θα ζήσουν μέχρι τα 100. Δείτε εδώ το άρθρο ("Καθημερινή", 29/3).

Δημήτρης Σουλιώτης: Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και η μη διακυβερνήσιμη χώρα

Όταν διάβασα τη δήλωση του Ευάγγελου Βενιζέλου ότι η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη, ανέτρεξα στα λεξικά (Ακαδημίας Αθηνών και Μπαμπινιώτη) για να βρω τη σημασία της λέξης – έννοιας. Διαπίστωσα ότι ενώ υπάρχει η λέξη διακυβέρνηση, τόσο το επίθετο διακυβερνήσιμος–η–ο, όσο και το ουσιαστικό διακυβερνησιμότητα δεν αναφέρονται... Κατ’ αναλογία η μη διακυβερνήσιμη χώρα είναι μια χώρα που δεν μπορεί να διακυβερνηθεί... Τι εννοεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος - μακράν ο ευφυέστερος Έλληνας πολιτικός - με τη μη διακυβερνησιμότητα της χώρας; Αντιγράφω από σχετικές δηλώσεις του: «Όταν λέμε ότι η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη, δεν εννοούμε πως δεν έχει ή δεν μπορεί να αποκτήσει νόμιμη κυβέρνηση. Η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη, γιατί το πολιτικό σύστημα, η κοινωνία των πολιτών, οι παραγωγικές δυνάμεις, οι διανοούμενοι αδυνατούν να οργανώσουν έναν εθνικό διάλογο που θα οδηγήσει σε επικαιροποίηση της εθνικής στρατηγικής και σε ανασύσταση του κοινωνικού συμβολαίου, που διερράγη την περίοδο της κρίσης και δεν ανανεώθηκε μετά τη λεγόμενη επιστροφή στην κανονικότητα. Δεν μπορεί να θεωρηθεί συνεκτική και συμπεριληπτική μια κοινωνία όταν, κατά τη Eurostat, η υποκειμενική φτώχεια εκτινάσσεται στην Ελλάδα στο 67% και όταν κυριαρχεί η αίσθηση της ανισότητας και της διαφθοράς». Δείτε εδώ περισσότερα.

Στέλιος Φενέκος: Οι παγκόσμιες ροές ως «κυκλοφορικό σύστημα» του πλανήτη – Η θέση της Ελλάδας

Η κρίση στη Μέση Ανατολή δεν είναι μόνο μία ακόμη πολεμική ανάφλεξη σε μια ταραγμένη περιοχή. Είναι η πιο καθαρή απόδειξη ότι ο 21ος αιώνας δεν θα κριθεί μόνο από το ποιος κατέχει έδαφος, αλλά από το ποιος ελέγχει τις ροές. Αυτό ακριβώς αναδείχθηκε, με εξαιρετικά γόνιμο τρόπο, στο πρόσφατο διεπιστημονικό συνέδριο "G3 FORESIGHT FORUM που οργανώνεται από το Ινστιτούτο Αλέξανδρος Παπαναστασίου (ΙΝΑΠ) μαζί με άλλα επιστημονικά Ινστιτούτα και πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη (στο πλαίσιο του Money Show) με τη συμμετοχή εξαίρετων ακαδημαϊκών, διπλωματών, πολιτικών, στρατιωτικών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών. Το βασικό συμπέρασμα είναι σαφές: περνάμε από τη γεωπολιτική των εδαφών στη γεωπολιτική των ροών. Και αυτή η μετάβαση δεν είναι θεωρητική. Το κρίσιμο ερώτημα σήμερα δεν είναι μόνο ποιος ελέγχει έναν χάρτη. Είναι ποιος μπορεί να σταματήσει, να εκτρέψει, να ακριβύνει, να ασφαλίσει ή να αναδρομολογήσει τις ροές ενέργειας, τροφίμων, λιπασμάτων, δεδομένων, ημιαγωγών και χρηματοδότησης. Το Ορμούζ, το Μπαμπ Ελ-Μαντέμπ, η Ερυθρά Θάλασσα, οι αγωγοί, τα λιμάνια, τα υποθαλάσσια καλώδια, οι εφοδιαστικοί κόμβοι (logistics hubs), τα ασφάλιστρα και η  χρηματοδότηση του εμπορίου (trade finance) είναι τα πεδίο που  επηρεάζουν πλέον καθοριστικά την πραγματική ισχύ. Δείτε εδώ περισσότερα. 

«Σ.Η.μα – Συνδιαμόρφωση Ηθικών Πλαισίων στην Εποχή της ΤΝ από την Κοινωνία των Πολιτών» (Απολογισμός της εναρκτήριας εκδήλωσης για την παρουσίαση του έργου Culture for Change, Τεχνόπολη – 21/3)

Το έργο Σ.Η.μα είναι μια πρωτοβουλία του Δικτύου Culture for Change για την έναρξη γόνιμου διαλόγου σχετικά με τα ηθικά πλαίσια (AI ethics) της Τεχνητής Νοημοσύνης, με τη συμμετοχή της Κοινωνίας των Πολιτών. Μέσα από χαρτογράφηση ετοιμότητας και αναγκών, εργαστήρια ανάπτυξης δεξιοτήτων και την πρωτοβουλία για ένα Σχέδιο Δράσης σε εθνικό επίπεδο, το έργο ενδυναμώνει τις Οργανώσεις της ΚτΠ και καταγράφει την ετοιμότητα των περιφερειακών κέντρων λήψης αποφάσεων να σχεδιάσουν τα νέα πλαίσια με τρόπο δίκαιο και συμπεριληπτικό. Την ίδια στιγμή, το έργο Σ.Η.μα διαμορφώνει έναν χώρο ισότιμης ανταλλαγής τεχνογνωσίας και προτάσεων, ανοιχτό για όλους τους ενδιαφερόμενους, που θα συνεχίσει να αλληλεπιδρά με σχετικές πρωτοβουλίες από την Ευρώπη και τον κόσμο και μετά την ολοκλήρωση του βασικού κύκλου ζωής του. Στη διάρκεια της εκδήλωσης, η Ομάδα Έργου και τα μέλη των Ομάδων Εργασίας του Δικτύου Culture for Change (CforC) παρουσίασαν το όραμα και τις δράσεις του έργου που ξεκίνησε την 1η Φεβρουαρίου και θα υλοποιείται έως τον Μάρτιο 2027. Δείτε εδώ περισσότερα.

Έλσα Νικολαΐδου: Επίκουρος - Απόλαυσε τη στιγμή

Ο Επίκουρος προβαίνει σε μία καίρια διάκριση της ηδονής, σε κινητική και στατική (καταστηματική) ηδονή. Η πρώτη έχει να κάνει με την χαρούμενη διάθεση και την πλήρη ικανοποίηση της επιθυμίας, η δεύτερη αποτελεί το τέλος, τον σκοπό, τη συνειδητοποίηση της αυτάρκειας: έχουμε κατακτήσει την ύψιστη ευδαιμονία. Δεν χρειαζόμαστε τίποτε επιπλέον. Ο Επίκουρος επιμηκύνει τη στιγμή της ηδονής. Για πόσο όμως; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το κατανοούν και συνεχίζουν να αναζητούν την ικανοποίηση των μάταιων επιθυμιών τους. Και όμως ο άνθρωπος δεν επιζητεί τίποτε άλλο από την απονία και την αταραξία. Εκεί που οι άλλοι φιλόσοφοι παραβλέπουν την πολυπόθητη ηρεμία της απαλλαγής από τον πόνο, σωματικό και ψυχικό, ο ηδονιστής φιλόσοφος ζητάει να σταθούμε λίγο και να απολαύσουμε -πραγματικά να απολαύσουμε- την (εφήμερη;) κατάκτηση της αταραξίας. Είναι τόσο πολύτιμη. Γιατί να την υποτιμήσουμε συνεχίζοντας την πάλη για περισσότερη ηδονή; Ας σταθούμε λίγο και ας απολαύσουμε τη στιγμή. Δείτε εδώ το άρθρο (philenews.com, 4/4).

Εκδηλώσεις/ Ανακοινώσεις

Δείτε εδώ το δελτίου τύπου για την παρουσίαση του βιβλίου του Λευτέρη-Φοίβου Βασιλόπουλου με τίτλο: «Πολίτης Εράσμους» η οποία θα γίνει την Τρίτη 28 Απριλίου 2026, στις 19:00, στο βιβλιοπωλείο IANOS, στη Θεσσαλονίκη. Θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα: «Η Πολιτική Συμμετοχή των Νέων σε Ελλάδα και Ευρώπη» στην οποία συμμετέχουν οι: Λίνα Παπαδόπουλου, Γιάννης Κωνσταντινίδης.