Τρίτη, 31 Ιανουάριος 2023

"Κοιτάξτε, μην σας πάρουνε τις τράπεζες"

Την πρώτη φορά, που την ακούσαμε αυτήν την διατύπωση - όταν, το καλοκαίρι, συμφωνήθηκε ότι 25 από τα δις της Δανειακής Συμφωνίας-3 (που συνοδεύεται από το Μνημόνιο-3) θα αφορούσαν την ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών, για τις οποίες από την Συμφωνία-2 είχαν "περισσέψει" 10-11 δις που ο "χουβαρντάς" Γιάνης (με ένα "ν") Βαρουφάκης τα επέστρεψε ήδη από τον Φεβρουάριο στον ESM - θεωρήσαμε ότι επρόκειτο για μιαν ακόμη περίπτωση φοβιστικής απειλής. Σαν εκείνες που είχαν σταθερά συνοδεύσει την αντιΜνημονιακή ρητορική, ήδη απο το 2010-11: απο την ΝΔ των Ζαππείων, από τους προκύψαντες ΑνΕλληνες, από τον ΣΥΡΙΖΑ της μαχητικής διεκδίκησης, ύστερα από την πορεία προς ΛΑΕ/Ζωή/Βαρουφάκη,1101 κλπ.
Η αλήθεια είναι ότι, όταν φάνηκε ότι τα 25 αυτά δις - δανεικά, δηλαδή σαμάρι στον Ελληνα φορολογούμενο όπως και τα 50 δις της Συμφωνίας-2 που είχαν προβλεφθεί προκειμένου να ανανήψουν οι Ελληνικές τράπεζες από την λαμπρή (κατά τούτο) επιτυχία του PSI-1 και του PSI-2 , που ακόμη την υμνεί ο Βαγγέλης Βενιζέλος - θα συμπεριληφθούν στο υπό δημιουργία Ταμείο Εθνικού Πλούτου/Κρατικής Περιουσίας/Αξιοποίησης (ή όπως τελικά βαφτιστεί), την αποκτήσαμε μια περίεργη αίσθηση πορείας σε κινούμενη άμμο. Όμως, σκεφθήκαμε, "ας μην είμαστε καχύποπτοι"...
Βέβαια, μετά άρχισαν και να διακινούνται διάφορα - όπως π.χ. ότι ο SSM/Ενιαίος Μηχανισμός Εποπτείας "θέλει" βαρύτερη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών - την στιγμή όπου ως πρώτη tranche των 25 δις που αποφασίσθηκαν είχαν "ελευθερωθεί" μόνον 10 δις: οπότε, οτιδήποτε διψήφιο απαιτεί πρόσθετους πόρους, συνεπώς πρόσθετα προαπαιτούμενα... - έναντι της ίδιας της ECB/Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που "θα συμβιβαζόταν" με κάτι το ελαφρύτερο, προκειμένου να μην λιώσουν ολότελα/diluted to oblivion (πάντα υπέροχη η Αγγλική σ' αυτά τα θέματα!) οι μετοχικές θέσεις όσων ατύχησαν να έχουν μείνει ή/και επέλεξαν να μπουν σε Ελληνικά τραπεζικά χαρτιά το 2013-14, στην "σπαστή" αρχική και μεταγενέστερη ανακεφαλαιοποίηση. Σ' αυτό, η ECB φάνηκε αν είναι πιο κοντά στην DGComp /Γ.Δ. Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δεν θά'θελε να δει τις ελληνικές τράπεζες να περιέρχονται υπό κυρίαρχο δημόσιο έλεγχο: και, βέβαια, τα κονδύλια της ανακεφαλαιοποίησης θα ήταν στο ξεκίνημα κονδύλια ESM και όχι Ελληνικά (άρα και οι επιλογές δεν θάταν "παραδοσιακά /Ελληνικά κρατικοκεντρικές"), όμως η ίδια η φύση του Ταμείου που θα βρισκόταν μελλοντικά με τα τραπεζικά πακέτα - μέσω ΤΧΣ; ή πώς; - στο χαρτοφυλάκιό του υποσχόταν/απειλούσε περιπλοκές και σ' αυτό.
Ήρθε εν συνεχεία σειρά απο μηνύματα - με κορύφωση από χειλέων Ντάισσελμπουλ/Εurogroup/δηλαδή Σώϋμπλε, ότι όλη εκείνη η ιστορία της Ελληνικής ανακεφαλαιοποίησης δεν θα ξεκινήσει (τεχνικά: οι πόροι της ανακεφαλαιοποίησης πέραν των 10 δις δεν θα καταστούν έγκαιρα διαθέσιμοι; ή συνολικά θα ανάψει κόκκινο φώς;) άμα δεν προχωρήσουν η ψήφιση και κάποια εφαρμογή για τα προαπαιτούμενα του Μνημονίου-3. Εκεί, κάπου, έπεσε στο τραπέζι η υπόμνηση ότι , εφόσον η ανακεφαλαιοποίηση τραβήξει μέσα στο 2016, τότε επικρέμαται το bail-in των καταθέσεων.
Προκειμένου, όμως, να μην διαλάθει της προσοχής η ένταση της πίεσης που ασκείται, άρχισε να αναπτύσσεται και μια διαμάχη "της αγοράς". Μια μεσαία - ας πούμε - ανακεφαλαιοποίηση δεν θα κατόρθωνε να προσελκύσει αληθινούς "βαριούς" διεθνείς παίκτες: αυτοί δεν θα διενοούντο να μετάσχουν σήμερα, π.χ. με ημι-εκκαθαρισμένο το τοπίο των κόκκινων δανείων, κι ύστερα να ξαναβρεθούν μετά από κάποιους μήνες μπροστά σε νέες ανάγκες (με νέα ευρηματική νομοθέτηση) και αντίστοιχη capital dilution. Μια μεγάλη πάλιν κεφαλαιοποίηση - βέβαια, μην ξεχνούμε την οροφή των 25 δις που είναι διαθέσιμα: αν και σε σύγκριση με τα κοκκινισμένα ή προς κοκκίνισμα δάνεια των κάπου στα 100 δις, η αντιστοίχιση ζαλίζει όσο κι αν είναι απλοϊκό να μιλά κανείς για 1:1 αντιστοίχιση των βαθυκόκκινων δανείων με φρέσκα κεφάλαια/εγγυήσεις - θα έδιωχνε ολότελα από την Ελληνική πραγματικότητα όσους την είχαν ακουμπήσει προηγουμένως, αφού θα τσουρουφλίζονταν ακραία!
Έτσι, λοιπόν, καταστάλαξαν τα πράγματα. Με πρόσθετη απαίτηση από Λαγκάρντ και Βρυξέλλες να αλλάξει - άμεσα - η διοίκηση/διακυβέρνηση των συστημικών τραπεζών. Με για μιαν ακόμη φορά "σούρσιμο" και αναζήτηση φιλολαϊκών λύσεων - που... δεν υπάρχουν - για το άγος των κόκκινων δανείων. Και με την αναβλητικότητα και της τωρινής Κυβέρνησης (παρά τις εκκλήσεις/επισημάνσεις Γιάννη Στουρνάρα) να θυμίζει εκείνων που "έφαγε" 15 μήνες το 2012-13. Οπότε, όταν ακούσαμε με φιλικό/απειλητικό τόνο την διατύπωση "Κοιτάξτε μόνο, μην σας πάρουνε τις τράπεζες" από κεντρικό παίκτη του συστήματος, δεν ξαφνιαστήκαμε και τόσο...

Δημοσιεύτηκε στην Ναυτεμπορική στις 15/10/2015

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση