Sunday, 06 September 2026
Τα άρθρα Μελών και Φίλων της Παρέμβασης, όπως δημοσιεύτηκαν στον ελληνικό και διεθνή τύπο.
Για να δείτε τα άρθρα ανά συγγραφέα, πατήστε εδώ .
Αφήνουμε στο συνηθισμένο μηντιακό χορικό προσέλευσης σ' εκείνους που (θεωρείται ότι) κερδίζουν την μέριμνα του να ακολουθήσουν, άλλωστε, και τον ενθουσιασμό του Χρηματιστηρίου Αθηνών μόλις φάνηκε ότι "το Eurogroup αποδέχθηκε την λίστα διαρθρωτικών μέτρων Βαρουφάκη".
Πορεία σε ναρκοπέδιο μοιάζουν οι πρώτες αυτές βδομάδες της νέας Κυβέρνησης. ιδίως σε σχέση με τις προσπάθειες να ανοίξει έναν δρόμο προς την συνεννόηση με τους Ευρωπαίους "εταίρους" της
Και οι δύο υποψήφιοι για την Προεδρία της Δημοκρατίας έχουν ιστορικές σχέσεις με την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ.
Αν προσπαθήσουμε να μιλήσουμε για τις πολιτικές που χρειαζόμαστε σε μια υφεσιακή παγκόσμια οικονομία, είναι βέβαιο ότι κάποιοι θα απαντήσουν παραπέμποντας στη Βαϊμάρη, που υποτίθεται ότι αποτελεί μάθημα για τους κινδύνους των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και της νομισματικής επέκτασης.
Το πιο κομβικό πρόβλημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στη σημερινή συγκυρία είναι ο χειρισμός των εξελισσόμενων διαπραγματεύσεων μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των εταίρων μας.
Τρία από δώδεκα υπηψήφια έργα επικοινωνίας για την Κοινή Αγροτική Πολιτική βραβεύτηκαν από την ΕΕ, στις Βρυξέλλες στις 30 Ιανουαρίου 2015.
Λέγεται ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ο μακροβιότερος εν ζωή πρώην πρωθυπουργός και ζωντανή 'κιβωτός' των αντιφάσεων της νεοελληνικής νεωτερικότητας βρήκε 'συναρπαστικό' τον λόγο του Αλέξη Τσίπρα στις Προγραμματικές Δηλώσεις στην Βουλή.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ/η Κυβέρνηση Τσίπρα/η διαπραγματευτική προσέγγιση Βαρουφάκη έχει αναζητήσει ρίζες στον ιδιαίτερο συμβολιστή ποιητή Αντόνιο Ματσάδο.
2 Φεβρουαρίου 2015,
Η λαϊκή ετυμηγορία είναι σαφής και οφείλουμε όλοι να τη σεβαστούμε. Η νέα κυβέρνηση, αν και δημιούργησε σε όλη τη Ευρώπη σκεπτικισμό για την ετερόκλητη σύνθεσή της με έναν εταίρο που αφίσταται βασικών ευρωπαϊκών αξιών, έχει να φέρει εις πέρας μια σύνθετη λαϊκή εντολή.
Το νέο βιβλίο του Νίκου Μουζέλη παρακολουθεί τον χαρακτηριστικό κοινωνιολογικο-κεντρικό στοχασμό του σε σχέση με τη νεωτερικότητα και τις δομικές της κοινωνικές συνέπειες.
