Τρίτη, 31 Ιανουάριος 2023

Στοιχεία αισιοδοξίας όμως χωρίς επανάπαυση

Για μιαν ακόμη φορά - με την προσφιλή μας Τρόικα πάλιν ανάμεσά μας, αφού ήδη ανάμεσά μας στήθηκε ακραία αντιπαραθετικότητα από τον παρθενικό σκυλοκαυγά Τσίπρα/Μητσοτάκη, στην Βουλή μέχρι τα μπλόκα των τρακτέρ ή τις διαδηλώσεις "της γραβάτας" - έχουμε βγει στο καραούλι να συλλάβουμε αισιοδοξία. Ώστε να τροφοδοτηθεί το απλοϊκούτσικο εκείνο "η οικονομία είναι προπαντός ψυχολογία".
Με την λογική του Χότζα, που θέλει να χειροτερεύεις πρώτα μια κατάσταση (βάλε μέσα την αγελάδα, βάλε και το γαϊδούρι, φέρε και την κατσίκα, άντε και την κότα...) , ύστερα να την βελτιώσεις λιγάκι , οπότε απόλυτη αγαλλίαση (βγάλε την κότα, δες πόσο καλύτερα είναι!) , ζούμε αυτόν τον καιρό την ανταλλαγή εκτιμήσεων για τους ρυθμούς ανάπτυξης. Τελευταίο σκαλοπάτι, η εκτίμηση Στουρνάρα ότι το 2015 τελικά δεν θα κλείσει "ίσια βάρκα, ίσια νερά" όπως ήταν η εκτίμηση που έχει περιληφθεί στον Προϋπολογισμό 2016 (ενώ κινδύνευε να πάει κάτω από -2%), αλλά θα πάει σ' ενα -0,2%. Ενώ το ενδεχόμενο - 1,3% για το 2016 μετά από αρνητικούς ρυθμούς το α΄ 6μηνο του 206 (θα αρκούσε το επιβαρυντικό carry-over του 2015), θα μπορούσε να περάσει σε θετικό έδαφος το β΄ 6μηνο - υπό σειρά όμως προϋποθέσεων. Ενδιαφέρον ότι η τοποθέτηση Στουρνάρα είναι θετικότερη από τις προβλέψεις του ΙΟΒΕ που μιλούσε, εντελώς πρόσφατα, για -0,5% για το 2015 και για -1% έως -1,5% για το 2016. Την ίδια στιγμή, στο 2ο Ναυτιλιακό Συνέδριο της "Ν", ο Γιώργος Σταθάκης έπαιρνε την ευκαιρία για να πει ότι η "Ελληνική οικονομία καταγράφει μηδενική ύφεση οπότε εκ των πραγμάτων το 2016 θα σημειώσει σημαντικό ρυθμό ανάπτυξης".
Δικαίως θα μας εγκαλέσει ο αναγνώστης ότι τέτοιες διαφορές είναι μικρές. Οριακές, άμα συγκρίνει κανείς με τους φόβους/τις απειλές για άνω του -4% μέσα στην κρίση. Έρχεται όμως στην επιφάνεια, ειδικά τώρα, η συζήτηση αυτή επειδή γίνεται στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης/συζήτησης με την Τρόικα για το review, την πολύκροτη αξιολόγηση. Όπου η Κυβέρνηση ελπίζει, νομίζει, προσδοκά να "διώξει από πάνω της" το φάσμα του δημοσιονομικού κενού με βάση αυτά τα ποσοστά μεγέθυνση της οικονομίας. Ακόμη και το διαβόητα 1,8 δις ευρώ που πρέπει να καλυφθούν από την ασφαλιστική διόρθωση ("μεταρρύθμιση" αν επιμένετε), έτσι που φεύγουν ήδη προς τα 2,25 δις, ελπίζεται να πέσουν σε πιο διαχειρίσιμα επίπεδα με την επίκληση μιας πολύ πιο ρηχής ύφεσης.
Δεν ξέρουμε αν αυτό θα βγει πέρα με την Τρόικα - ίσως να είχε μεγαλυτερη πέραση άμα το πράγμα ανέβει μέχρι το Eurogroup. Όμως... για την ώρα το πάνω επίπεδο αρνείται να πει οτιδήποτε δεν έχει περάσει την κρισάρα των τεχνικών συζητήσεων.
Πάντως τους δικούς μας, τους κυβερνητικούς, θα 'πρεπε να τους απασχολήσει ένα άλλο σύμπτωμα: γιορτάστηκε η αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας από την S&P, από CCC σε Β-, αναβάθμιση που αναμενόταν αλλά μας ήρθε πιο γρήγορα. Πλην, δεν δόθηκε προσοχή στις αιτιολογήσεις της απόφασης της S&P: στηρίχτηκε στο γεγονός ότι, επιτέλους, ξεκόλλησαν οι ιδιωτικοποιήσεις, με τον ΟΛΠ να "φεύγει" με ευθύνη του ΤΑΙΠΕΔ (παρά το γεγονός ότι πάλι βρεθήκαμε με μια μόνον προσφορά, εκείνην της Cosco) και με τα Περιφερειακά Αεροδρόμιο να πηγαίνουν στην Fraport. Συν, στην προοπτική να προχωρήσει και να περάσει από την Βουλή το Ασφαλιστικό. Βλέπουμε, δηλαδή ότι δεν είναι κάποια μικρο-θεμελιώδη που πιάνουν την προσοχή του διεθνούς συστήματος. Αλλά το ξεκόλλημα από την άρνηση της κίνησης.
Αυτό επεχείρησε να αντιπαλέψει και ο Γιάννης Στουρνάρας όταν απηύθυνε την προειδοποίηση ότι, άμα τώρα πάλι μπούμε σε καθυστέρηση με την αξιολόγηση, δεν είναι μόνον πολιτικός ο κίνδυνος: υπάρχει και το φάσμα της επανάληψης του σκηνικού του 2015. Και, προσοχή! η επισήμανση Στουρνάρα ήταν ότι το β 6μηνο του 2015 και το α΄ 6μηνο του 2016 απετέλεσαν, ενιαία και αδιαίρετα θα μας επιτραπεί να προσθέσουμε, την περιοχή αυτοπαγίδευσης. Διότι μπορεί η παρανοϊκή διαπραγμάτευση Βαρουφάκη (μετά το πρώτο 2μηνο /3μηνο του 2016 που υπήρξε περίοδος χρήσιμης αφύπνισης) να μην έχει σύγκριση με τον κλεφτοπόλεμο Σαμαρά/Βενιζέλου (με τον Γκίκα Χαρδούβελη σε ρόλο αποδιοπομπαίου τράγου): όμως και των δυο περιόδων πυρήνας ήταν (α) η άρνηση της πραγματικότητας του "απέναντι", η αγνόηση της άλλης πλευράς, που απλώς δαιμονοποιείται (β) ο εναγκαλισμός με την καθυστέρηση, την χρονοτριβή, το σούρσιμο των ποδιών, (γ) το ποντάρισμα σε "ισοδύναμα" σε "κόκκινες γραμμές" και σε πολιτική διαπραγμάτευση.

Δημοσιεύτηκε στην Ναυτεμπορική στις 28/1/2016

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση